Rezonator kwarcowy jest elementem częstotliwościowym stosowanym m.in. jako źródło stabilnego taktowania w układach cyfrowych (mikrokontrolery, zegary czasu rzeczywistego) oraz w generatorach/oscylatorach. Na schematach musi być oznaczony symbolem, który jednoznacznie odróżnia go od typowych elementów pasywnych, takich jak kondensator czy cewka.
Odpowiedź "Symbol 2." jest poprawna, ponieważ odpowiada standardowemu sposobowi przedstawiania rezonatora kwarcowego: w symbolu widoczna jest część reprezentująca kryształ (często rysowana jako prostokąt/płytka) umieszczona pomiędzy wyprowadzeniami/elektrodami. Taka konwencja sygnalizuje, że nie jest to zwykły kondensator, lecz element rezonansowy o określonej częstotliwości własnej.
- Odpowiedź "Symbol 1." jest błędna, jeśli przedstawia element o charakterze czysto pojemnościowym lub ogólny symbol elementu pasywnego bez wyróżnika kryształu. Sam kondensator nie pełni roli precyzyjnego wzorca częstotliwości w taki sposób jak rezonator kwarcowy.
- Odpowiedź "Symbol 3." jest błędna, jeśli odpowiada symbolowi indukcyjności lub innemu elementowi rezonansowemu bez wskazania kryształu (np. cewka). Cewka może współtworzyć obwody rezonansowe LC, ale nie jest rezonatorem kwarcowym.
- Odpowiedź "Symbol 4." jest błędna, jeśli przedstawia inny rodzaj elementu (np. filtr, transformator, kondensator zmienny) lub uproszczony znak, który nie jest używany do oznaczania kwarcu w schematach elektronicznych.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu kwarcu szukaj w symbolu detalu sugerującego "kryształ/płytkę" między wyprowadzeniami. To typowy wyróżnik, który odcina rezonator od symboli C i L.
