Pytanie wymaga rozpoznania, w którym syropie znajduje się efedryny chlorowodorek (chlorowodorek efedryny). W praktyce aptecznej taka umiejętność oznacza kojarzenie nazw handlowych z substancjami czynnymi, a także odróżnianie preparatów o składzie syntetycznym od typowych syropów roślinnych.
Odpowiedź "Tussipect." jest właściwa, ponieważ jest to nazwa handlowa syropu, który w swoim składzie zawiera efedryny chlorowodorek. To właśnie identyfikacja nazwy preparatu względem substancji czynnej jest istotą zadania.
Pozostałe propozycje są niepoprawne, bo wskazują na syropy roślinne, które standardowo bazują na surowcach zielarskich i nie są kojarzone z obecnością chlorowodorku efedryny:
- "Sirupus Plantaginis." – syrop z babki (Plantago), typowo łączony z działaniem łagodzącym w kaszlu, a nie z efedryną.
- "Althaeae sirupus." – syrop prawoślazowy (Althaea), stosowany ze względu na składniki śluzowe; nie jest to preparat zawierający efedrynę.
- "Thymi sirupus compositus." – syrop tymiankowy złożony, zwykle kojarzony z komponentami ułatwiającymi odkrztuszanie; nazwa wskazuje na komponent tymiankowy, a nie na efedrynę.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy wśród odpowiedzi pojawiają się łacińskie nazwy syropów roślinnych, często dotyczą one surowca (babka, prawoślaz, tymianek). Z kolei obecność konkretnej, syntetycznej substancji czynnej bywa częściej powiązana z nazwą handlową preparatu. Na egzaminie warto ćwiczyć mapowanie: nazwa handlowa ↔ substancja czynna ↔ zastosowanie.
