W protokołach IP wyróżnia się kilka sposobów kierowania pakietów do odbiorców. Wśród najważniejszych są: unicast (do jednego hosta), multicast (do grupy hostów) oraz broadcast (do wszystkich hostów w danej sieci/segmencie).
IPv4 wspiera broadcast. Jest to mechanizm "rozgłoszeniowy", używany historycznie m.in. do wykrywania usług lub komunikacji do wszystkich urządzeń w podsieci. Broadcast ma jednak wadę: generuje ruch do wszystkich hostów, co może obciążać sieć i urządzenia końcowe.
W IPv6 zrezygnowano z broadcast. Zamiast wysyłać pakiet do "wszystkich", projekt IPv6 przewiduje użycie multicast (wysyłanie do odpowiednich grup) oraz innych mechanizmów ograniczających zbędny ruch. Z punktu widzenia egzaminu kluczowe jest zapamiętanie zasady: w IPv6 nie ma broadcast.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Anycast – w IPv6 występuje; oznacza kierowanie pakietu do "najbliższego" (zwykle topologicznie) węzła z danym adresem, więc nie jest to typ usunięty z IPv6.
- Multicast – w IPv6 występuje i ma istotne znaczenie (m.in. zastępuje część zastosowań broadcast), więc nie może być poprawną odpowiedzią.
- Unicast – podstawowy typ komunikacji w IPv4 i IPv6; oczywiście występuje w IPv6.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy różnicy IPv4 vs IPv6 i pada opcja "broadcast", bardzo często chodzi właśnie o fakt, że IPv6 z niego nie korzysta.
