KWALIFIKACJA INF2 - STYCZEŃ 2016 (test 2)

Topologia fizyczna opisuje rzeczywisty układ połączeń (kabli/łączy) między urządzeniami w sieci. W topologii pełnej siatki (full mesh) spełniony jest warunek: każdy węzeł ma bezpośrednie połączenie z każdym innym węzłem. Na rysunku takiej sieci rozpoznaje się ją po tym, że dla dowolnie wybranych dwóch urządzeń istnieje narysowane bezpośrednie łącze, a liczba połączeń jest "maksymalna" jak na daną liczbę węzłów.

Dlaczego odpowiedź "Pełnej siatki." pasuje do schematu?

• W pełnej siatce nie ma "wyjątków" — nie występuje para urządzeń, która nie byłaby połączona.
• W praktyce daje to wysoką redundancję: awaria jednego łącza zwykle nie odcina komunikacji, bo istnieją inne drogi.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?

• "Gwiazdy." — gwiazda ma charakterystyczny jeden punkt centralny (np. przełącznik), a urządzenia końcowe nie łączą się bezpośrednio między sobą. Jeżeli na schemacie widać liczne połączenia między węzłami końcowymi, nie jest to czysta gwiazda.
• "Punkt-Punkt." — połączenie punkt–punkt dotyczy dwóch węzłów połączonych pojedynczym łączem. Jest to opis relacji między dwoma urządzeniami, a nie rozbudowanej topologii wielowęzłowej obejmującej wiele połączeń.
• "Częściowej siatki." — w częściowej siatce tylko niektóre węzły są połączone z wieloma innymi, ale nie ma kompletu połączeń dla wszystkich par. Kluczowa różnica to brak choćby jednego połączenia między pewną parą węzłów; w pełnej siatce taki brak nie występuje.

Wskazówka egzaminacyjna: aby odróżnić pełną siatkę od częściowej, wybierz dowolny węzeł na rysunku i sprawdź, czy ma łącza do wszystkich pozostałych. Jeśli tak samo jest dla każdego węzła, to jest to pełna siatka.