Rozpoznanie typu głowicy ultrasonograficznej opiera się głównie na kształcie czoła (powierzchni kontaktu) oraz na typowej geometrii pola obrazowania, jaką dany typ wytwarza. Głowica liniowa ma zwykle prostą, wydłużoną powierzchnię przylegania do skóry. W efekcie generuje obraz, który w wielu prezentacjach przypomina prostokąt (zwłaszcza w części bliższej), ponieważ linia przetworników jest ułożona wzdłuż prostej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Sektorowa – typowo kojarzy się z obrazem wachlarzowym (wąsko przy powierzchni, szerzej w głębi). Czoło bywa mniejsze, a wiązka jest odchylana elektronicznie, co daje charakterystyczny "sektor". To nie odpowiada cechom głowicy liniowej.
- Konweksowa – ma wygięte (łukowe) czoło. Pole obrazowania jest zwykle szersze, a obraz ma kształt trapezu/łuku, przydatny m.in. w badaniach jamy brzusznej. Krzywizna czoła odróżnia ją od liniowej.
- Endokawitarna – jest przeznaczona do badań wewnątrz jam ciała i ma smukłą, specyficznie ukształtowaną obudowę (sonda dopochwowa/doodbytnicza). Nawet jeśli pole obrazowania może być sektorowe/konweksowe, sam kształt i przeznaczenie głowicy są inne niż w typowej głowicy liniowej.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw oceń, czy czoło głowicy jest proste (liniowa), łukowe (konweksowa), małe i "punktowe" z obrazem wachlarzowym (sektorowa), czy ma kształt do badań wewnętrznych (endokawitarna). Dopiero potem wybierz odpowiedź.
