W telekomunikacji cyfrowej dobór typu interfejsu centrali telefonicznej do przyłączania traktów opiera się na hierarchii przepływności. Każdy "poziom" (np. z rodziny E lub T) ma charakterystyczną szybkość transmisji i odpowiada mu określony typ portu/karty.
Jeżeli w zadaniu podano przepływności 8 448 kbit/s oraz 6 312 kbit/s, to są to wartości typowe dla poziomów pośrednich PDH. W praktyce oznacza to, że właściwy będzie interfejs przeznaczony właśnie dla tych przepływności (czyli interfejs klasy E2 dla 8,448 Mbit/s lub T2 dla 6,312 Mbit/s – zależnie od stosowanej hierarchii w danej sieci).
Dlaczego pozostałe opcje (inne typy interfejsów) są błędne?
- Interfejsy niższych poziomów (o mniejszych przepływnościach) nie zapewnią wymaganej szybkości – fizycznie i ramkowo nie "udźwigną" takiego traktu.
- Interfejsy wyższych poziomów (o większych przepływnościach) nie są właściwym dopasowaniem: wymagają innej struktury sygnału i zwykle innego sposobu multipleksacji/demultipleksacji.
- Interfejsy innego rodzaju (np. pakietowe lub abonenckie) mogą być poprawne w innych zastosowaniach, ale nie służą do bezpośredniego przyłączania traktów PDH o podanych szybkościach.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zamień kbit/s na Mbit/s i skojarz wartość z poziomem hierarchii. Dopiero potem wybieraj nazwę interfejsu/karty, która ten poziom obsługuje.
