Reflektometr TDR (Time Domain Reflectometer) wysyła w linię miedzianą krótki impuls i obserwuje odbicia powstające w miejscach nieciągłości impedancji. Z analizy przebiegu na ekranie wnioskuje się, jaki typ zdarzenia wystąpił oraz gdzie się znajduje (czas przelotu → odległość, po uwzględnieniu prędkości propagacji w kablu).
Dlaczego poprawne jest "Zwarcie."
Zwarcie oznacza, że w miejscu uszkodzenia impedancja gwałtownie spada do bardzo małej wartości (zbliżonej do zera). W TDR taka zmiana impedancji powoduje charakterystyczny typ odbicia, który w typowych prezentacjach jest jednoznacznie kojarzony ze zwarciem. W praktyce technik porównuje przebieg z "biblioteką" zdarzeń (zwarcie, rozwarcie, odgałęzienie, zgniecenie, zawilgocenie), aby postawić diagnozę.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne
- "Rozwarcie." Rozwarcie (przerwa) odpowiada bardzo dużej impedancji w miejscu uszkodzenia. Daje ono inny, przeciwstawny typ odbicia niż zwarcie, dlatego nie należy ich mylić.
- "Niepełna przerwa." Częściowa przerwa lub połączenie o podwyższonej rezystancji zwykle nie daje tak skrajnej odpowiedzi jak idealne rozwarcie czy zwarcie. Na TDR bywa widoczna jako mniej "ostry" efekt lub odbicie o mniejszej amplitudzie, zależnie od modelu uszkodzenia.
- "Naciągnięty przewód." Samo "naciągnięcie" nie jest standardową kategorią zdarzenia TDR; mechaniczne rozciągnięcie może co najwyżej pośrednio zmienić parametry kabla (np. geometrię pary, impedancję), ale nie jest to typowa etykieta jak zwarcie/rozwarcie.
Wskazówka egzaminacyjna: ucz się rozpoznawania zdarzeń nie po nazwie, lecz po mechanizmie: czy impedancja rośnie czy maleje oraz czy zmiana jest skrajna (zwarcie/rozwarcie), czy "pośrednia" (złącze, korozja, częściowa przerwa). To ogranicza pomyłki nawet wtedy, gdy różne reflektometry rysują wykres w nieco innym stylu.
