W sieciach wodociągowych wyróżnia się kilka podstawowych topologii, które rozpoznaje się na schemacie po sposobie połączeń przewodów.
Układ zamknięty (często nazywany pierścieniowym) charakteryzuje się występowaniem pętli: odcinki przewodów są połączone tak, że przepływ do danego rejonu może odbywać się co najmniej dwiema drogami. W praktyce oznacza to większą niezawodność zasilania, bo przy awarii jednego odcinka (po odpowiednim zamknięciu armatury) zwykle da się zasilać obszar "od drugiej strony".
Odpowiedź "Mieszany" jest nieprawidłowa, gdy rysunek przedstawia jednoznacznie pętlę bez dominującego układu promieniowego lub typowych długich gałęzi zakończonych ślepo. Układ mieszany to połączenie cech dwóch rozwiązań (np. część pierścieniowa i część rozgałęziona), a nie dowolny schemat z węzłami.
Odpowiedź "Promienisty" oznacza zasilanie rozchodzące się od jednego punktu/ciągu głównego w kierunku odbiorców jak "promienie", zwykle bez zamykania w pętle. Na rysunku promienistym łatwo znaleźć odcinki, które nie mają alternatywnej drogi dopływu.
Odpowiedź "Rozgałęziony" (układ otwarty, drzewiasty) to sieć z przewodem głównym i odgałęzieniami zakończonymi ślepo, gdzie awaria lub odcięcie fragmentu często powoduje brak zasilania dla całych gałęzi. Jeśli na schemacie występuje zamknięcie obiegu (pętla), nie jest to typowo układ rozgałęziony.
Na egzaminie warto patrzeć na całą topologię: pojedyncze odgałęzienie nie przesądza o typie, kluczowe jest to, czy przewody tworzą pętle (zamknięty), czy są drzewem z końcówkami ślepymi (rozgałęziony) albo rozchodzą się promieniście (promienisty).
