W rolniczym wykorzystaniu osadów ściekowych najważniejsze jest bezpieczeństwo środowiska i zdrowia ludzi. Dlatego szczególną uwagę zwraca się na zanieczyszczenia, które:
- mogą akumulować się w glebie przez wiele lat,
- są toksyczne dla organizmów,
- mogą przechodzić do roślin, wód lub łańcucha pokarmowego.
Do tej grupy należą metale ciężkie. Ich ponadnormatywna zawartość jest typowym powodem ograniczenia lub zakazu stosowania osadów w rolnictwie, ponieważ nie ulegają one rozkładowi jak wiele związków organicznych i mogą powodować długotrwałe skażenie.
Odpowiedź "Fosfor ogólny" jest niepoprawna, bo fosfor w osadach jest zwykle rozpatrywany jako składnik o wartości nawozowej; sam w sobie nie jest typowym parametrem, który bezpośrednio ogranicza wykorzystanie osadów ze względu na toksyczność (choć może wpływać na bilans nawożenia).
Odpowiedź "Azot amonowy" również nie jest właściwa: opisuje formę azotu, która może być istotna dla nawożenia i oddziaływań zapachowych, ale nie stanowi klasycznej grupy trwałych toksycznych zanieczyszczeń, dla których ustala się kluczowe limity dopuszczenia osadu.
Odpowiedź "Kwasy organiczne" jest myląca, ponieważ są to związki, które zazwyczaj ulegają przemianom biologicznym; nie są standardowo wskazywane jako główny czynnik prawnie i środowiskowo ograniczający stosowanie osadów tak, jak ma to miejsce w przypadku metali ciężkich.
W praktyce (np. w pracy technika inżynierii środowiska) oznacza to konieczność prowadzenia monitoringu jakości osadów i podejmowania decyzji o ich zagospodarowaniu z uwzględnieniem ryzyk długoterminowych, zwłaszcza związanych z metalami ciężkimi.
