Sygnał dyskretny w dziedzinie czasu (często zapisywany jako x[n]) jest określony tylko dla kolejnych numerów próbek, czyli dla chwil odpowiadających krokom n (w praktyce: dla chwil nT po procesie próbkowania). Oznacza to, że nie ma on wartości "pomiędzy" próbkami w sensie definicji sygnału – istnieją tylko pojedyncze punkty danych.
Na wykresach taki sygnał przedstawia się zwykle jako:
- pojedyncze punkty w kolejnych chwilach próbkowania, albo
- pionowe kreski/słupki wychodzące z osi czasu do wartości próbki (tzw. reprezentacja typu stem).
W odróżnieniu od tego, sygnał ciągły (x(t)) ma wartość dla każdego czasu t, więc na rysunku jest pokazany jako ciągła krzywa lub linia bez przerw wzdłuż osi czasu.
W tym zadaniu poprawna jest odpowiedź "C", ponieważ odpowiada wykresowi, na którym widać typową reprezentację próbek w czasie (odseparowane wartości w wybranych chwilach, bez ciągłej krzywej opisującej wszystkie momenty).
Pozostałe wykresy są niepoprawne, jeżeli przedstawiają:
- ciągłą linię sugerującą istnienie wartości dla każdego t (to cecha sygnału ciągłego),
- połączenie punktów odcinkami, które wizualnie tworzy przebieg ciągły i może wprowadzać w błąd, jeśli pytanie dotyczy stricte sygnału dyskretnego,
- reprezentację, która nie wskazuje jednoznacznie, że sygnał istnieje tylko w chwilach próbkowania.
W praktyce telekomunikacyjnej rozróżnienie to jest ważne, bo wiele urządzeń abonenckich i elementów toru (np. układy pomiarowe, przetworniki A/C, systemy transmisji cyfrowej) pracuje na próbkach, a błędna interpretacja wykresu może prowadzić do złych wniosków diagnostycznych.
