W silniku tłokowym cylinder tłoka (często rozumiany jako cylinder lub tuleja cylindra w bloku) to element, w którym porusza się tłok i w którym zachodzą procesy robocze. Na rysunku technicznym, zwłaszcza na przekroju, cylinder rozpoznaje się po tym, że tworzy gładź i obrys komory, w której pracuje tłok.
Odpowiedź "Cylinder tłoka." jest właściwa, gdy strzałka wskazuje tę właśnie część: obszar otaczający tłok, będący "ścianą" jego ruchu posuwisto-zwrotnego. Typowym tropem na rysunku jest współosiowość cylindra z tłokiem oraz charakterystyczny długi kształt komory, w której tłok porusza się w górę i w dół.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne elementy:
- "Głowicę silnika." – głowica znajduje się na górze cylindra i zamyka przestrzeń roboczą od strony "pokrywy". Często widać w niej kanały, gniazda zaworów lub miejsce świecy/wtryskiwacza. To nie jest "ściana" prowadząca tłok.
- "Obudowę łożyska." – dotyczy podparcia elementu obrotowego (najczęściej wału) i zwykle jest zlokalizowana przy czopach wału, a nie wokół tłoka. Jej geometria częściej odnosi się do gniazda łożyska niż do długiej gładzi cylindra.
- "Prowadnicę wodzika." – to pojęcie typowe dla mechanizmów z wodzikiem (np. układów suwakowych/zmiany ruchu), a nie dla podstawowego zestawu cylinder–tłok. Na rysunku silnika byłby to element nietypowy i zwykle nie stanowiłby obrysu przestrzeni pracy tłoka.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy elementu wskazanego strzałką, najpierw ustal, czy wskazany detal jest częścią nieruchomą, która prowadzi ruch (cylinder), czy częścią "zamykającą" (głowica), czy elementem łożyskowania (obudowa łożyska). Taki podział szybko ogranicza ryzyko pomyłki.
