Najmniejszą odpornością na wstrząsy i wibracje podczas zapisu lub odczytu charakteryzuje się płyta CD. W praktyce nie chodzi wyłącznie o sam krążek z tworzywa, ale o cały proces pracy nośnika: płyta w napędzie jest wprawiana w szybki obrót, a układ optyczny musi bardzo precyzyjnie utrzymywać pozycję śledzenia ścieżki danych. Drgania mogą zakłócić stabilność obrotu oraz pozycjonowanie, co zwiększa ryzyko błędów, przerw w zapisie lub problemów z odczytem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Karta SD – jest nośnikiem opartym o pamięć flash, bez ruchomych części w trakcie pracy. Wibracje zwykle nie wpływają na sam mechanizm odczytu/zapisu tak jak w przypadku napędów optycznych.
- Karta CF – podobnie jak SD, to pamięć półprzewodnikowa (flash). W typowych zastosowaniach mobilnych jest projektowana z myślą o pracy w urządzeniach przenośnych, więc wstrząsy stanowią mniejsze zagrożenie dla ciągłości odczytu/zapisu niż w nośnikach wymagających precyzyjnej mechaniki.
- Dysk SSD – również jest nośnikiem półprzewodnikowym. Brak talerzy i głowic (jak w dyskach HDD) sprawia, że jest z reguły bardzo odporny na drgania i wstrząsy w trakcie pracy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach porównywane są nośniki optyczne i pamięci flash, to przy pytaniach o odporność na wstrząsy w trakcie pracy najczęściej wygrywa technologia bez elementów ruchomych. W realizacji nagrań ma to znaczenie przy pracy mobilnej (rejestracja w terenie, transport materiału, szybkie zgrywanie danych i backup).
