W VoIP (Voice over IP) kluczowe jest rozdzielenie dwóch obszarów działania protokołów:
- sygnalizacja – czyli zestawianie, modyfikowanie i kończenie połączeń (informacje "kontrolne" o rozmowie),
- media – czyli właściwy strumień głosu (najczęściej realizowany osobnymi mechanizmami, np. RTP, a nie protokołem sygnalizacyjnym).
Do najczęściej spotykanych protokołów sygnalizacyjnych w świecie VoIP należą:
- SIP – szeroko używany w telefonii IP (centrale, operatorzy, telefony IP). Odpowiada m.in. za rejestrację użytkownika, inicjowanie i kończenie połączenia oraz uzgadnianie parametrów sesji.
- H.323 – starszy, ale nadal spotykany zestaw zaleceń/protokołów dla usług multimedialnych w sieciach pakietowych, obejmujący także mechanizmy sygnalizacji połączeń.
- IAX – protokół kojarzony z rozwiązaniami Asterisk; również służy do sygnalizacji (oraz w praktyce bywa używany do przenoszenia ruchu między systemami VoIP w określonych scenariuszach).
DSSI nie jest typowym protokołem sygnalizacyjnym projektowanym do obsługi VoIP. W związku z tym, przy pytaniu "Który z protokołów sygnalizacyjnych nie jest przeznaczony do obsługi VoIP?", wybór pada na DSSI.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- IAX – jest kojarzony z telefonią IP i pełni funkcje związane z zestawianiem połączeń.
- H323 – jest klasycznym rozwiązaniem sygnalizacyjnym dla połączeń multimedialnych/VoIP.
- SIP – to obecnie jedna z podstawowych technologii sygnalizacji w VoIP.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach widzisz zestaw popularnych skrótów VoIP (SIP, H.323, IAX), a jeden skrót nie kojarzy się z telefonią IP, to prawdopodobnie jest to odpowiedź "nie-VoIP".
