Wyłączniki różnicowoprądowe (RCD) dobiera się nie tylko po prądzie znamionowym i czułości (np. 30 mA), ale także po typie, czyli po tym, jakie kształty prądu różnicowego potrafią wykryć. W pytaniu kluczowe są: "prądy różnicowe przemienne o zwiększonej częstotliwości" oraz "zawierające wyższe harmoniczne" w "układach energoelektronicznych". To typowy opis prądów upływu generowanych przez przekształtniki (PWM), falowniki, UPS, instalacje PV czy ładowarki EV.
Dlaczego poprawne jest "C."
Na ilustracji aparat oznaczony jako C ma oznaczenie typu B (np. w nazwie/modelu) oraz symbole wskazujące na detekcję prądów odkształconych i składowej stałej. RCD typu B jest przeznaczony do wykrywania:
- prądów przemiennych (AC),
- prądów pulsujących,
- prądów stałych (DC) i prądów odkształconych,
- prądów o podwyższonej częstotliwości i z harmonicznymi – typowych dla energoelektroniki.
To właśnie te cechy odpowiadają treści pytania, więc wybór aparatu typu B jest zasadny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne
- Odpowiedź "A." (typ AC) jest błędna, bo typ AC wykrywa tylko sinusoidalny prąd przemienny o częstotliwości sieci. W obwodach z przekształtnikami prąd różnicowy bywa silnie odkształcony, przez co taki RCD może działać niepewnie.
- Odpowiedź "B." (typ A) jest błędna w tym zastosowaniu, ponieważ typ A jest przeznaczony głównie do prądów AC oraz prądów pulsujących (z ograniczoną tolerancją składowej DC). Dla prądów o wyższej częstotliwości i harmonicznych jego skuteczność może być niewystarczająca.
- Odpowiedź "D.", mimo że może łączyć funkcję różnicowoprądową z nadprądową, nadal jest oznaczona jako typ A. Człon nadprądowy (np. "C 25") nie zastępuje wymagań dotyczących typu RCD dla prądów odkształconych i ze składową stałą.
Wskazówka egzaminacyjna: nie myl "typu B" RCD z "charakterystyką B" wyłącznika nadprądowego. Typ RCD rozpoznasz po symbolach przebiegów (AC/pulsujący/DC/odkształcony) i literze typu, a charakterystykę nadprądową po oznaczeniach takich jak B/C/D przy prądzie (np. C 25).
