Przy obciążeniu równomiernie rozłożonym q na odcinku belki przebiegi sił wewnętrznych mają charakterystyczne własności:
- Siła tnąca V(x) zmienia się liniowo (bo V'(x) = −q).
- Moment gnący M(x) jest funkcją drugiego stopnia, czyli ma kształt krzywej "parabolicznej" (bo M'(x)=V(x), a więc M''(x)=V'(x)=−q).
Dlatego prawidłowy wykres momentu dla przypadku z obciążeniem q powinien być gładki (bez załamań typowych dla obciążeń skupionych) i mieć stały znak krzywizny na odcinkach, gdzie q jest stałe.
Drugim kryterium są warunki brzegowe wynikające ze schematu podparcia pokazanego na rysunku belki. W typowych zadaniach:
- dla podpór przegubowych/rolkowych moment w punkcie podparcia jest równy zero, więc wykres M(x) powinien przecinać oś w tych miejscach,
- dla utwierdzenia moment na końcu jest na ogół niezerowy, więc wykres nie musi przechodzić przez zero, ale musi być zgodny z reakcjami i znakiem zginania.
Wariant 3 jest prawidłowy, ponieważ odpowiada sytuacji, w której przebieg M(x) ma właściwy typ funkcji (krzywa drugiego stopnia) oraz spełnia wymagane wartości na końcach zgodnie z pokazanymi podporami. Pozostałe warianty są błędne typowo z następujących powodów:
- Wariant 1: zwykle przedstawia przebieg o niewłaściwym kształcie (np. liniowy lub "łamany"), co odpowiadałoby innemu rodzajowi obciążenia niż równomierne q.
- Wariant 2: często ma niezgodne warunki brzegowe (np. niezerowy moment w przegubie) albo złą wypukłość wynikającą z błędnej konwencji znaków.
- Wariant 4: bywa mylony z wykresem innej wielkości (np. siły tnącej) lub ma maksimum/minimum w miejscu niezgodnym z warunkiem V(x)=0 dla ekstremum M(x).
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj kształt (UDL → moment "paraboliczny"), potem sprawdź wartości w podporach i dopiero na końcu położenie ekstremum (tam, gdzie V(x)=0).
