W statyce warunki równowagi wynikają z tego, że ciało (lub układ) nie może mieć przyspieszenia ani ruchu obrotowego. Dla płaskiego układu sił wszystkie siły leżą w jednej płaszczyźnie, a możliwe "niezależne" ruchy w idealizacji 2D to:
- przesuw wzdłuż osi poziomej,
- przesuw wzdłuż osi pionowej,
- obrót w tej płaszczyźnie.
Stąd biorą się trzy niezależne równania (warunki) równowagi:
- suma rzutów wszystkich sił na oś X wynosi 0,
- suma rzutów wszystkich sił na oś Y wynosi 0,
- suma momentów wszystkich sił względem dowolnie wybranego punktu wynosi 0.
Odpowiedź "trzy warunki równowagi" jest więc poprawna, bo odpowiada liczbie stopni swobody układu w 2D i standardowemu zapisowi równań równowagi w płaszczyźnie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "cztery warunki równowagi" – w klasycznej statyce 2D nie ma czwartego niezależnego równania; dodatkowe równania byłyby liniowo zależne od pozostałych.
- "sześć warunków równowagi" – taka liczba dotyczy układu przestrzennego (3 kierunki przesuwu i 3 osie obrotu), a nie płaskiego.
- "jeden warunek równowagi" – pojedyncze równanie nie eliminuje możliwości ruchu w dwóch kierunkach i obrotu, więc nie zapewnia równowagi w 2D.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj schemat 2D → 3 równania, 3D → 6 równań. Jeśli w zadaniu pojawia się "układ płaski", myśl o dwóch rzutach sił i jednym równaniu momentów.