Określenie "wysokość od krętarza większego kości udowej do podłoża" oznacza pionową odległość między punktem anatomicznym (krętarz większy) a linią/poziomem podłoża. W praktyce (np. w zaopatrzeniu ortopedycznym) jest to miara użyteczna do kontroli ustawienia i wysokości elementów w obrębie kończyny dolnej oraz do porównań stron.
Aby poprawnie wskazać wymiar na rysunku, należy wykonać dwa kroki:
- Zidentyfikować krętarz większy – jest to wyniosłość na bocznej stronie bliższego końca kości udowej, w okolicy stawu biodrowego.
- Sprawdzić, dokąd dochodzi linia wymiarowa – poprawna wysokość musi kończyć się na podłożu (na linii podstawy), a nie na kolanie, kostce, stopie jako punkcie pośrednim, ani na innym punkcie miednicy.
Odpowiedź "D" jest właściwa, ponieważ odpowiada wymiarowi prowadzonemu od krętarza większego w dół do podłoża. Pozostałe odpowiedzi są błędne typowo z jednego z powodów: pokazują odległość od innego punktu anatomicznego (np. z okolicy miednicy lub stawu), mierzą długość segmentu kończyny (np. od uda do kolana) albo przedstawiają wymiar niekończący się na podłożu (czyli nie jest to "wysokość do podłoża").
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o "wysokość do podłoża" zawsze weryfikuj, czy strzałka wymiarowa dochodzi do linii podłoża i czy jej początek jest dokładnie w nazwanym punkcie kostnym, a nie "w przybliżeniu" w okolicy biodra.