W adresacji klasowej (classful) o klasie adresu IPv4 decyduje wartość pierwszego oktetu (pierwszej liczby przed pierwszą kropką). Historycznie podział wygląda następująco: klasa A obejmuje zakres 1–126, klasa B 128–191, a klasa C 192–223. Zakres 127 jest zarezerwowany (loopback), a klasy D (224–239) i E (240–255) nie służą do typowej adresacji hostów.
Adres 223.0.10.1 ma pierwszy oktet równy 223, czyli mieści się w przedziale 192–223, dlatego jest adresem klasy C. To także oznacza (w ujęciu czysto klasowym) domyślną maskę 255.255.255.0, czyli sieć/host są rozdzielone na granicy 24 bitów (/24).
Pozostałe propozycje nie spełniają kryterium klasy C:
- 10.0.2.0 – pierwszy oktet 10 należy do zakresu 1–126, więc jest to klasa A (dodatkowo 10.0.0.0/8 jest znanym zakresem prywatnym).
- 191.11.0.10 – pierwszy oktet 191 mieści się jeszcze w 128–191, a więc to klasa B. Częsty błąd to przesunięcie granicy i uznanie 191 za klasę C.
- 126.110.10.0 – pierwszy oktet 126 nadal należy do klasy A (1–126). Nie należy mylić tego z 127, który ma specjalne przeznaczenie.
W praktycznych sieciach stosuje się dziś przede wszystkim podejście bezklasowe (CIDR), ale znajomość klas jest nadal przydatna dydaktycznie: pomaga rozumieć domyślne maski, historię IPv4 i interpretację starszych materiałów konfiguracyjnych.