W polskim porządku prawnym pojęcie aktu wykonawczego jest najczęściej łączone z rozporządzeniem, czyli aktem prawa powszechnie obowiązującego wydawanym na podstawie i w celu wykonania ustawy (wymaga upoważnienia ustawowego oraz mieści się w jego granicach).
Odpowiedź "Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady." jest poprawna, ponieważ jest to akt prawa Unii Europejskiej. Funkcjonuje on w odrębnym porządku prawnym niż krajowe rozporządzenia wykonawcze i nie jest "aktem wykonawczym" w rozumieniu krajowej konstrukcji: ustawa → rozporządzenie wykonawcze.
Pozostałe propozycje odnoszą się do aktów stanowionych przez organy administracji krajowej:
- "Rozporządzenie ministra." – co do zasady jest typowym przykładem aktu wykonawczego, o ile zostało wydane na podstawie właściwego upoważnienia ustawowego i w celu wykonania ustawy.
- "Zarządzenie Prezesa Rady Ministrów." – zarządzenia mają charakter aktu prawa wewnętrznego, czyli co do zasady wiążą jednostki organizacyjnie podległe, a nie obywateli wprost. Nie są jednak rozporządzeniami wykonawczymi do ustawy.
- "Zarządzenie wojewody." – analogicznie jest to instrument o charakterze wewnętrznym w ramach administracji rządowej w województwie; nie pełni roli rozporządzenia wykonawczego w krajowej hierarchii źródeł prawa.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się akt UE, warto sprawdzić, czy pytanie dotyczy polskich źródeł prawa/aktów wykonawczych. Wtedy akt UE zwykle nie będzie zaliczany do krajowych aktów wykonawczych, nawet jeśli nazwa zawiera słowo "rozporządzenie".
