Pytanie dotyczy rozróżnienia między gazami palnymi (mogącymi tworzyć mieszaniny wybuchowe z powietrzem) a gazami niepalnymi. W praktyce górniczej jest to kluczowe, bo inne są działania profilaktyczne dla zagrożenia wybuchem (wentylacja, eliminacja źródeł zapłonu, przeciwwybuchowość urządzeń), a inne dla zagrożenia toksycznego/drażniącego.
Odpowiedź "Dwutlenek siarki." jest poprawna, ponieważ SO2 jest gazem zasadniczo niepalnym. Może być silnie drażniący i toksyczny, ale sama toksyczność nie oznacza wybuchowości. Z punktu widzenia zagrożenia wybuchem istotne jest, czy gaz może się zapalić i czy ma zakres stężeń wybuchowych w powietrzu.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ odnoszą się do gazów palnych:
- "Siarkowodór." jest gazem palnym; w mieszaninie z powietrzem może ulegać zapłonowi i wybuchowi. Dodatkowo jest silnie toksyczny, co bywa mylące: ktoś może uznać, że skoro jest "trujący", to na pewno nie jest "wybuchowy", a to nieprawda.
- "Tlenek węgla." (czad) jest gazem palnym. W praktyce kojarzy się głównie z zatruciami, ale także może spalać się i tworzyć niebezpieczne mieszaniny z powietrzem, więc nie jest dobrą odpowiedzią na pytanie o gaz niewybuchowy.
- "Wodór." jest typowym gazem palnym o wysokiej skłonności do tworzenia mieszanin wybuchowych z powietrzem; dlatego zdecydowanie nie spełnia warunku "nie jest gazem wybuchowym".
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie używa określenia "gaz wybuchowy", w pierwszej kolejności oceń palność (czy gaz może się spalać) i możliwość utworzenia mieszaniny z tlenem. Dopiero potem rozważ inne cechy (toksyczność, duszące działanie), bo one nie przesądzają o wybuchowości.
