W telefonii IP (VoIP) kodek mowy decyduje o tym, jaką przepływność (bitrate) generuje strumień głosu. Im niższa przepływność kodeka, tym mniej danych trzeba przesłać w czasie rozmowy, a więc tym mniejsze wymagane pasmo transmisyjne (pomijając narzut pakietów RTP/UDP/IP, który w praktyce dodatkowo zwiększa zużycie łącza, ale nie zmienia kolejności "od najmniejszego do największego").
Odpowiedź "G.729" jest poprawna, ponieważ jest to kodek niskobitowy stosowany w VoIP o przepływności około 8 kb/s. W praktyce wybiera się go m.in. tam, gdzie pasmo jest ograniczone i trzeba zmieścić wiele równoległych rozmów na jednym łączu.
Pozostałe odpowiedzi nie spełniają kryterium minimalnego pasma:
- "GSM" (GSM Full Rate) ma typową przepływność około 13 kb/s, czyli większą niż G.729. Częsty błąd wynika z intuicji, że "GSM" jako technologia mobilna musi być najbardziej "oszczędna", ale w tym zestawie to nieprawda.
- "G.711a" to odmiana G.711 z prawem A; zwykle pracuje z 64 kb/s (brak silnej kompresji). Zapewnia bardzo dobrą jakość, ale zajmuje dużo pasma.
- "G.711µ" to odmiana G.711 z prawem µ; również typowo 64 kb/s. Różnica między a-law i µ-law dotyczy sposobu kompresji logarytmicznej, a nie uzyskania niskiego bitrate jak w kodekach typu G.729.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "jak najmniejsze pasmo", szukaj kodeków o najmniejszej przepływności (niskobitowych). G.711 to wybór "jakość ponad pasmo", natomiast G.729 to wybór "oszczędność pasma przy akceptowalnej jakości".
