W odbiorniku ruchomym (urządzeniu często przemieszczanym lub pracującym w ruchu) przewód zasilający jest narażony na wielokrotne zginanie, skręcanie i uszkodzenia mechaniczne. Dlatego stosuje się przewody elastyczne, o budowie wielodrutowej żył i odpowiedniej powłoce, a nie przewody typowo instalacyjne do ułożenia stałego.
Silnik trójfazowy zasilany z sieci wymaga trzech żył fazowych L1, L2, L3. Dodatkowo, w typowym układzie zasilania odbiornika, konieczna jest żyła ochronna PE, aby zapewnić ochronę przeciwporażeniową (połączenie części przewodzących dostępnych z przewodem ochronnym). Z tego powodu w praktyce najczęściej potrzebny jest przewód 4‑żyłowy (3 fazy + PE).
Odpowiedź "OP 4x2,5 mm2" jest właściwa, ponieważ przewód oponowy (gumowy/elastomerowy) jest przeznaczony do pracy w warunkach ruchu i zginania, a liczba żył odpowiada wymaganiom zasilania silnika trójfazowego z przewodem ochronnym.
Dlaczego pozostałe propozycje są niepoprawne?
- "SM 3x2,5 mm2" nie spełnia kryterium funkcjonalnego: ma 3 żyły, więc nie zapewnia osobnej żyły ochronnej PE. Dodatkowo przewody sterownicze dobiera się do sterowania/sygnałów, a nie jako typowy przewód zasilający silnik w ruchu.
- "YLY 3x2,5 mm2" również ma tylko 3 żyły (brak PE). Ponadto przewody instalacyjne w izolacji PVC są zasadniczo przeznaczone do ułożenia stałego; w odbiornikach ruchomych szybciej ulegają uszkodzeniom wskutek zmęczenia materiału.
- "YDY 4x2,5 mm2" ma co prawda 4 żyły, ale jest przewodem instalacyjnym do stałego prowadzenia. W warunkach częstego zginania jest to rozwiązanie niezalecane, bo sztywność i konstrukcja przewodu sprzyjają pękaniu żył oraz awariom.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o "odbiorniku ruchomym" najpierw sprawdź, czy przewód jest elastyczny (oponowy/gumowy), a dopiero potem dobieraj liczbę żył (dla 3 faz zwykle 4 żyły z PE) i przekrój zależny od prądu oraz warunków pracy.
