Pomiar rezystancji (często w praktyce: impedancji) pętli zwarcia jest badaniem, które pozwala ocenić, czy w przypadku zwarcia lub uszkodzenia doziemnego w obwodzie popłynie prąd na tyle duży, aby zadziałało zabezpieczenie (np. wyłącznik nadprądowy) w wymaganym czasie. Innymi słowy: sprawdza się, czy układ ochronny doprowadzi do samoczynnego wyłączenia zasilania, zanim dotyk pośredni stanie się niebezpieczny.
Dlatego odpowiedź "Samoczynne wyłączanie zasilania." jest poprawna: skuteczność tej ochrony zależy m.in. od parametrów pętli zwarcia (jej impedancji) oraz charakterystyki zabezpieczenia. Zbyt duża impedancja pętli zwarcia może spowodować zbyt mały prąd zwarciowy i brak szybkiego wyłączenia.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do tego konkretnego sposobu weryfikacji:
- "Separacja elektryczna." polega na odseparowaniu obwodu od ziemi (np. przez transformator separacyjny) i jej ocena nie sprowadza się do pomiaru pętli zwarcia instalacji w typowym znaczeniu. W praktyce kontroluje się poprawność zastosowania środka ochrony i parametry urządzeń, a nie "warunek SWZ" oparty o pętlę zwarcia.
- "Uziemienie ochronne." to element ochrony, ale samo w sobie nie jest weryfikowane wyłącznie pomiarem pętli zwarcia. Sprawdza się m.in. ciągłość przewodów ochronnych i połączeń oraz (zależnie od układu i rozwiązania) parametry uziemienia innymi metodami. Pomiar pętli zwarcia dotyczy przede wszystkim zdolności do wyłączenia zasilania przez zabezpieczenie.
- "Umieszczenie części dostępnych poza zasięgiem ręki." jest środkiem ochrony polegającym na ograniczeniu możliwości dotyku; to weryfikuje się oględzinami i pomiarami odległości/warunków montażu, a nie pomiarem pętli zwarcia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "pomiar pętli zwarcia", myśl o sprawdzeniu, czy zabezpieczenie odłączy obwód przy uszkodzeniu, czyli o ochronie przez samoczynne wyłączanie zasilania.
