W teorii sygnałów rozróżnia się dwa niezależne wymiary: (1) dziedzinę czasu oraz (2) dziedzinę wartości (amplitudy). To, czy sygnał jest "dyskretny", może dotyczyć czasu albo wartości, dlatego trzeba sprawdzić oba aspekty.
Sygnał dyskretny z ciągłą dziedziną czasu (często opisywany jako sygnał skwantowany) spełnia warunki:
- jest zdefiniowany dla każdego momentu t (czas jest ciągły),
- ale jego amplituda może przyjmować tylko pewien zbiór poziomów (wartości są dyskretne).
Graficznie najczęściej widać to jako funkcję schodkową: w pewnych przedziałach czasu sygnał utrzymuje stały poziom, a następnie skokowo przechodzi na kolejny poziom. Taki przebieg pokazuje odpowiedź "C", więc jest ona poprawna.
Pozostałe przebiegi odpowiadają innym klasom:
- "A" przedstawia sygnał analogowy: czas ciągły i wartości ciągłe (gładka linia bez skoków i bez ograniczenia do poziomów).
- "B" wygląda jak ciąg impulsów w wybranych chwilach, czyli sygnał związany z dyskretnymi momentami czasu (próbkami), a nie z ciągłym istnieniem dla każdego t.
- "D" to klasyczny wykres łodygowy (stem plot): wartości istnieją tylko w konkretnych chwilach tn, co jest typowe dla sygnału dyskretnego w czasie (próbkowanego).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zadawaj sobie dwa pytania: "Czy sygnał jest określony dla każdego t?" oraz "Czy amplituda może przyjmować dowolne wartości, czy tylko poziomy?". Dopiero po tej analizie wybieraj wykres.
