Badanie pasma przenoszenia analogowej pętli abonenckiej polega na sprawdzeniu, jakie częstotliwości sygnału przechodzą przez tor z akceptowalnym tłumieniem i zniekształceniami. W klasycznej telefonii analogowej tor rozmówny jest pasowo ograniczony – nie przenosi całego zakresu słyszalnego, lecz zakres użyteczny dla zrozumiałości mowy.
Dlatego właściwy generator do testu powinien pozwalać na zmianę (przemiatanie) częstotliwości w zakresie typowym dla toru mowy. Odpowiedź "200–4 000 Hz" odpowiada praktycznemu zakresowi, w którym wykonuje się sprawdzenie przenoszenia dla analogowego toru rozmównego.
Dlaczego pozostałe zakresy nie pasują do takiego pomiaru?
- "0–200 Hz" obejmuje jedynie bardzo niskie częstotliwości. Taki zakres nie pozwala ocenić przenoszenia w paśmie, w którym znajdują się kluczowe składowe mowy (formanty i zrozumiałość), więc byłby nieprzydatny do oceny toru rozmównego.
- "3 400–9 000 Hz" zaczyna się dopiero w okolicach górnej granicy typowego toru mowy. Pomiar pomijałby istotną część pasma rozmównego, a obejmował częstotliwości, które w analogowym torze telefonicznym zwykle nie są przenoszone.
- "9 600–20 000 Hz" odpowiada raczej wysokim częstotliwościom (bliżej pełnego pasma akustycznego), natomiast analogowy tor telefoniczny w sieci dostępowej jest ograniczany filtrami i charakterystyką urządzeń – taki zakres nie jest właściwy do standardowej oceny pętli abonenckiej dla usługi głosowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "analogowa pętla abonencka" i "pasmo przenoszenia", zwykle chodzi o test toru mowy (a nie o xDSL). Wtedy szukaj odpowiedzi odpowiadającej pasmu rozmównemu, a nie pasmom "szerokim" kojarzonym z audio hi‑fi.
