Sygnalizacja DTMF (Dual-Tone Multi-Frequency) polega na tym, że po naciśnięciu klawisza aparat generuje dwa jednoczesne tony: jeden z grupy częstotliwości niskich (identyfikuje wiersz klawiatury) oraz jeden z grupy częstotliwości wysokich (identyfikuje kolumnę).
W standardowej klawiaturze telefonicznej 3×4 (cyfry 1–9, 0 oraz znaki * i #) zestaw częstotliwości jest stały: wybierasz z jednej "puli niskiej" i jednej "puli wysokiej".
Dla podanych wyników pomiaru:
- 852 Hz to częstotliwość z grupy niskiej (wiersz).
- 1209 Hz to częstotliwość z grupy wysokiej (kolumna).
Po złożeniu tych dwóch informacji otrzymujesz jednoznaczne wskazanie położenia klawisza na siatce (wiersz + kolumna). Para 852 Hz (wiersz) oraz 1209 Hz (kolumna) odpowiada cyfrze 7 w standardowym mapowaniu DTMF.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Ponieważ cyfry "4", "8" i "9" odpowiadają innym parom tonów (zmienia się wiersz i/lub kolumna). Typowy błąd to zamiana ról częstotliwości (uznanie 1209 Hz za "niski ton") albo dopasowanie tylko jednej częstotliwości, co w DTMF nie wystarcza — zawsze potrzebna jest para.
W praktyce monter wykorzystuje tę wiedzę przy testach: jeśli dekoder DTMF rozpoznaje inną cyfrę niż naciśnięta, przyczyną może być zniekształcenie toru (filtry, kompresja, VoIP) albo rozjechanie częstotliwości generatora w urządzeniu abonenckim.
