W analogowym łączu abonenckim (PSTN) po podniesieniu słuchawki użytkownik powinien usłyszeć sygnał zgłoszenia centrali (dial tone). Jest to informacja, że centrala jest gotowa do odbioru informacji wybierczej i można rozpocząć wybieranie numeru.
Kluczowe są dwie cechy tego sygnału:
- jest ciągły (nieprzerwany),
- ma częstotliwość w okolicy 425 Hz (z dopuszczalnym odchyleniem).
Dlatego ton ciągły o częstotliwości 424 Hz należy interpretować jako zgodny ze zgłoszeniem centrali: wartość jest bardzo bliska nominalnej i mieści się w tolerancji stosowanej dla tego typu sygnału.
Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne, bo:
- "zgłoszenie abonenta B" nie jest typowym sygnałem generowanym lokalnie w słuchawce po podniesieniu – w praktyce użytkownik słyszy tony generowane przez sieć (centralę), a nie przez zdalnego abonenta.
- "nieosiągalność centrali" zwykle objawia się brakiem prawidłowego tonu zgłoszenia albo innym wzorcem sygnału (często przerywanym lub o innej kadencji), a nie stabilnym tonem gotowości.
- "nieosiągalność abonenta B" dotyczy etapu po zestawieniu próby połączenia i jest sygnalizowana odmiennym sygnałem (kadencją/komunikatem), nie zaś tonem gotowości do wybierania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się określenie "sygnał ciągły", to zwykle rozstrzygające jest odróżnienie go od tonów przerywanych (zajętość, nieosiągalność, sygnał zwrotny dzwonienia). Najpierw klasyfikuj sygnał po kadencji, a dopiero potem po częstotliwości.
