W systemie FDI ząb stały zapisuje się dwiema cyframi: pierwsza oznacza ćwiartkę (kwadrant) łuku zębowego, a druga pozycję zęba w tej ćwiartce licząc od linii pośrodkowej. Dla szczęki są to kwadranty 1 (górny prawy) oraz 2 (górny lewy), a numeracja w obrębie kwadrantu obejmuje m.in. 3 = kieł, 2 = siekacz boczny, 1 = siekacz przyśrodkowy.
W praktyce klinicznej (np. w opisach badań przyzębia) łuki zębowe dzieli się na sekstanty. Sekstant drugi odpowiada odcinkowi przedniemu szczęki, czyli grupie zębów przednich od kła do kła.
Dlatego prawidłowy zakres w oznaczeniach FDI to 13–23 (od kła w górnym prawym kwadrancie do kła w górnym lewym kwadrancie). To obejmuje: 13, 12, 11, 21, 22, 23.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Zakres 18–14 dotyczy górnego prawego odcinka bocznego (od trzeciego trzonowca do pierwszego przedtrzonowca) i nie obejmuje strony lewej ani pełnego odcinka przedniego.
- Zakres 48–44 leży w żuchwie po prawej stronie (kwadrant 4), więc nie może opisywać sekstantu przedniego szczęki.
- Zakres 43–33 obejmuje odcinek przedni żuchwy (od kła do kła w dolnym łuku), czyli inną szczękę/żuchwę niż wymagana w sekstancie 2.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się liczby zaczynające się od 1 lub 2, jesteś w szczęce; jeśli od 3 lub 4 – w żuchwie. Odcinek przedni "od kła do kła" w szczęce to zawsze 13–23.
