Kwalifikacje w Zawodzie - Testy zawodowe online | Egzaminy Zawodowe

KWALIFIKACJA MED8 - CZERWIEC 2018



PYTANIE NR 32.
Który zapis EKG przedstawia falę Pardeego?
Ilustracja przedstawia cztery zapisy EKG, oznaczone literami A, B, C i D.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
"Fala Pardeego" to historyczne określenie charakterystycznego uniesienia odcinka ST, kojarzonego z ostrym niedokrwieniem (np. świeżym zawałem).
Aby wskazać właściwy zapis, porównuje się położenie ST względem linii izoelektrycznej oraz jego kształt w kilku odprowadzeniach.

Pełne wyjaśnienie:

"Fala Pardeego" (często nazywana też objawem Pardeego) to określenie używane w elektrokardiografii na opis uniesienia odcinka ST, typowo kojarzonego z ostrym uszkodzeniem/niedokrwieniem mięśnia sercowego. W praktyce klinicznej mówi się najczęściej po prostu o uniesieniu ST, a nazwa eponimiczna bywa spotykana rzadziej, co może wpływać na "aktualność" językową zagadnienia.

Rozpoznanie tej zmiany w zapisie EKG polega na systematycznej ocenie:

  • linii izoelektrycznej (punkt odniesienia; często ocenia się ją na odcinku TP lub PR),
  • punktu J (miejsce przejścia zespołu QRS w odcinek ST),
  • położenia i kształtu odcinka ST (czy jest uniesiony, obniżony, poziomy, wznoszący, "kopulasty" itd.),
  • spójności zmiany w sąsiadujących odprowadzeniach (czy wzorzec jest widoczny w logicznym układzie odprowadzeń).

Odpowiedź poprawna odpowiada zapisowi, w którym odcinek ST jest wyraźnie uniesiony ponad linię izoelektryczną w sposób typowy dla opisywanego zjawiska. Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ przedstawiają inne elementy lub inne zaburzenia:

  • zapis z prawidłowym ST lub jedynie nieznacznie zmienionym może sugerować brak cech "fali Pardeego",
  • zapis z dominującą zmianą załamka T (np. odwrócenie lub wysokie, ostre T) może prowadzić do pomylenia z oceną repolaryzacji, ale nie jest tym samym co uniesienie ST,
  • zapis z obniżeniem ST wskazuje na inny typ odchylenia (często niedokrwienie podwsierdziowe lub inne przyczyny), a nie klasyczne uniesienie opisywane eponimem.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy pojawia się nazwa eponimiczna, warto przetłumaczyć ją na konkretny element EKG (tu: odcinek ST) i dopiero wtedy szukać odpowiedniego wzorca wśród przedstawionych zapisów.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Co to jest fala Pardeego w EKG?
Fala Pardeego to historyczna nazwa uniesienia odcinka ST w zapisie EKG. Najczęściej kojarzy się ją z ostrym niedokrwieniem i uszkodzeniem mięśnia sercowego, dlatego w praktyce klinicznej mówi się zwykle po prostu o "uniesieniu ST".
Jak rozpoznać uniesienie odcinka ST na EKG?
Najpierw wyznacz linię izoelektryczną (punkt odniesienia), potem oceń punkt J i położenie ST względem tej linii. Uniesienie oznacza, że ST znajduje się wyżej niż odniesienie. Ważny jest też kształt ST i spójność zmiany w sąsiednich odprowadzeniach.
Dlaczego fala Pardeego jest ważna w diagnostyce?
Jest ważna, bo uniesienie ST może wskazywać na stan potencjalnie pilny (np. ostry zespół wieńcowy). W praktyce technika elektroradiologa/diagnosty ważna jest szybka identyfikacja nieprawidłowości i właściwe przekazanie informacji personelowi lekarskiemu zgodnie z procedurą.
Czy fala Pardeego to to samo co załamek P?
Nie. Mimo podobieństwa literowego, "fala Pardeego" nie dotyczy załamka P. Odnosi się do odcinka ST. Załamek P opisuje depolaryzację przedsionków, a odcinek ST jest związany z repolaryzacją komór i oceną niedokrwienia/uszkodzenia.
Jakie są najczęstsze pomyłki przy ocenie odcinka ST?
Typowe błędy to: mylenie odcinka ST z załamkiem T, brak ustalenia linii izoelektrycznej, ocenianie pojedynczego odprowadzenia zamiast układu kilku oraz nieuwzględnienie punktu J. W efekcie student "widzi zmianę", ale nie potrafi jej poprawnie nazwać.
Kiedy uniesienie ST nie oznacza zawału?
Uniesienie ST może mieć różne przyczyny (nie tylko zawał), dlatego zawsze liczy się kontekst kliniczny i pełna interpretacja EKG. Na egzaminie zwykle rozpoznajesz wzorzec, ale w praktyce ocenia się też objawy, dynamikę zmian i zgodność w sąsiednich odprowadzeniach.
Jak odróżnić uniesienie ST od obniżenia ST na zapisie?
Kluczowe jest odniesienie do linii izoelektrycznej. Jeśli ST leży powyżej – to uniesienie, jeśli poniżej – obniżenie. Warto ocenić kilka cykli serca, wykluczyć artefakty i porównać kilka odprowadzeń, bo pojedynczy "skok" może wynikać z zakłóceń.
Jak technicznie poprawić jakość zapisu EKG, aby ocenić ST?
Pomaga prawidłowe przygotowanie skóry, dobre przyleganie elektrod, ograniczenie ruchu pacjenta i redukcja zakłóceń (np. drżenia mięśni, słaby kontakt). Czysty zapis ułatwia ocenę drobnych odchyleń, w tym położenia ST względem linii izoelektrycznej.
Jakie elementy EKG trzeba znać, żeby rozpoznać falę Pardeego?
Trzeba rozumieć: zespół QRS, punkt J, odcinek ST, załamek T oraz pojęcie linii izoelektrycznej. Bez tego łatwo pomylić zmianę ST z "nietypowym T" albo z artefaktem. Na egzaminie pomaga systematyczny schemat analizy zapisu.
Jak przygotować się do pytań z rozpoznawania zapisów EKG na egzaminie?
Najskuteczniejsze jest ćwiczenie na wielu przykładach (atlas EKG) i stosowanie stałej checklisty: rytm, częstość, oś, odstępy, QRS, a na końcu ST i T. W pytaniach obrazkowych zawsze najpierw nazwij, który fragment krzywej oceniasz (ST, T, P), a dopiero potem wybieraj opcję.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 35% zdających egzamin. bardzo trudne

Źródła:

  • Szczegółowe informacje wymagają materiałów specjalistycznych (atlasów EKG i podręczników kardiologii) oraz dostępu do ilustracji użytej w zadaniu.

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z podstaw interpretacji EKG dla kierunków medycznych (skrypty uczelni/CMKP – jeśli dostępne w placówce)
  • Atlasy EKG (zestawy przykładowych zapisów z opisem zmian odcinka ST)
  • Wewnętrzne procedury pracowni dotyczące wykonywania i opisu badania EKG
Zobacz też:

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego