W ocenie EKG najpierw ustala się pochodzenie rytmu, a dopiero potem jego częstość i ewentualną regularność. Załamek P odzwierciedla depolaryzację przedsionków. Gdy pobudzenie pochodzi z węzła zatokowego, wektor depolaryzacji przedsionków jest zwykle skierowany tak, że:
- załamki P są dodatnie w typowych odprowadzeniach kończynowych, m.in. w I i II,
- a w odprowadzeniu aVR są ujemne.
Takie zestawienie biegunowości P stanowi praktyczną przesłankę, że jest to rytm zatokowy.
Kolejny element to częstość rytmu. Jeżeli częstość jest mniejsza niż 60/min, mówimy o bradykardii. Po połączeniu obu informacji otrzymujemy rozpoznanie: zwolniony rytm zatokowy (bradykardia zatokowa).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Przyspieszony rytm zatokowy wymaga zwiększonej częstości, a w treści podano wartość poniżej 60/min, więc to zaprzecza tachykardii.
- Zahamowanie zatokowe dotyczy przerw/pauz w generowaniu pobudzeń (ocenia się je przez wydłużone odstępy i pauzy), czego w pytaniu nie opisano. Sama niska częstość nie jest równoznaczna z pauzami.
- Niemiarowość zatokowa oznacza zmienność odstępów między kolejnymi pobudzeniami (nieregularność), a w pytaniu kluczowe są cechy pochodzenia zatokowego i obniżona częstość, bez informacji o nieregularności.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści są jednocześnie cechy zatokowości P oraz informacja o <60/min, najczęściej chodzi o rozpoznanie bradykardii zatokowej.
