Struktura organizacyjna liniowo-sztabowa łączy dwa elementy: klasyczną linię (hierarchię służbową) oraz sztab (komórki wspierające kierownictwo wiedzą specjalistyczną). Kluczową cechą jest to, że mimo istnienia sztabu, nie znosi się formalnej podległości służbowej w linii.
Dlatego poprawny jest zapis: "Pracownik ma jednego przełożonego." Oznacza to, że pracownik otrzymuje polecenia i jest rozliczany przez jedną osobę na danym szczeblu hierarchii. Sztab może opiniować, doradzać, przygotowywać warianty decyzji, procedury czy analizy, ale zwykle nie wydaje wiążących poleceń w ramach zwierzchnictwa liniowego.
Dlaczego pozostałe zapisy nie pasują?
- "Pracownik może mieć kilku przełożonych." – to typowa cecha struktur, w których funkcjonuje wielość zależności (najczęściej kojarzona ze strukturą macierzową), a nie z liniowo-sztabową, gdzie jedność rozkazodawstwa jest utrzymana.
- "Pracownik samodzielnie podejmuje decyzje." – samodzielność decyzyjna może występować w różnych organizacjach w zależności od delegowania uprawnień, ale nie jest cechą definiującą strukturę liniowo-sztabową. Struktura opisuje relacje podległości i doradztwa, a nie poziom autonomii każdego stanowiska.
- "Pracownik może być oddelegowany do zespołu projektowego." – oddelegowanie do projektu wiąże się raczej z organizacją projektową lub rozwiązaniami hybrydowymi. Sam fakt możliwości pracy w zespole projektowym nie definiuje struktury liniowo-sztabowej i może wystąpić także w innych typach struktur.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawia się "jeden przełożony" vs "kilku przełożonych", często testowana jest właśnie zasada jedności rozkazodawstwa (typowa dla linii) oraz odróżnienie jej od rozwiązań macierzowych.
