Rozpoznanie sposobu odspajania gruntu lemieszem spycharki opiera się na kształcie profilu dna powstającego po przejściu maszyny. W metodzie grzebieniowej lemiesz nie utrzymuje jednej, stałej głębokości, lecz pracuje ruchem cyklicznym: na zmianę się zagłębia i wypłyca. Skutkiem jest pofalowana linia dna wykopu, czyli sekwencja kilku zagłębień oddzielonych wzniesieniami (grzbietami).
Na rysunku widać właśnie taki układ: kilka kolejnych depresji w kierunku ruchu roboczego, z wyraźnymi "garbami" pomiędzy nimi. Taki powtarzalny wzorzec jest cechą rozpoznawczą metody grzebieniowej i pozwala odróżnić ją od pozostałych technik.
- Odpowiedź "Grzebieniowy" jest poprawna, bo odpowiada profilowi falowemu (wiele cykli zagłębień).
- Odpowiedź "Płaski" byłaby właściwa, gdyby dno wykopu było równe i prowadzone na stałej głębokości (linia prosta równoległa do powierzchni terenu). Na rysunku dno nie jest równe.
- Odpowiedź "Klinowy" opisuje stopniowe, jednokierunkowe zagłębianie, które daje w przekroju pojedynczy klin (jedno wcięcie, bez cyklicznych wzniesień i zagłębień). Rysunek pokazuje kilka powtórzeń, więc to nie jest klin.
- Odpowiedź "Warstwowy" dotyczy zdejmowania gruntu poziomymi warstwami; w przekroju spodziewamy się raczej stopni/poziomych pasów niż falowania z garbami pomiędzy zagłębieniami.
W praktyce metoda grzebieniowa jest kojarzona z pracą w gruntach bardziej zwięzłych: zmienna głębokość zmniejsza chwilowy opór skrawania i ogranicza ryzyko przeciążenia maszyny. Na egzaminie kluczowe jest więc szukanie systematycznej sekwencji zagłębień, a nie przypadkowej nierówności profilu.
