W planowaniu żywienia (także w żywieniu zbiorowym) ocenia się zestaw obiadowy jako całość. Najczęściej przyjmuje się, że obiad powinien zawierać zupę oraz drugie danie z dodatkiem skrobiowym i warzywami, a przy doborze potraw należy dbać o urozmaicenie:
- urozmaicenie surowcowe (nie powtarzać w kółko tych samych głównych składników),
- urozmaicenie technologiczne (różne techniki obróbki, różna konsystencja i forma potraw),
- obecność warzyw w posiłku (np. surówka lub warzywo gotowane),
- spójność menu (zupa i drugie danie nie powinny być "tym samym w innej postaci").
Zestaw "Zupa jarzynowa, pulpety w sosie koperkowym, kluski kładzione, surówka z marchwi" można uznać za zgodny z zasadami planowania: zawiera zupę, danie białkowe (pulpety), dodatek skrobiowy (kluski) oraz warzywa w formie surówki. Jest też zróżnicowany pod względem konsystencji i formy potraw (zupa, danie w sosie, dodatek mączny, surówka).
Pozostałe propozycje mają typowe mankamenty spotykane przy układaniu jadłospisów. Zestaw z "Zupa pomidorowa z ryżem, risotto z warzywami i mięsem, surówka z pomidorów" powtarza podobny komponent (ryż) i może być oceniany jako mniej urozmaicony (dwa dania o zbliżonej roli produktu skrobiowego, dodatkowo pomidor pojawia się i w zupie, i w surówce). Zestaw "Krupnik, zrazy wołowe z kaszą gryczaną, surówka z ogórka kiszonego" jest mniej kompletny w formie zapisu (brak wyraźnie wydzielonego dodatku warzywnego gotowanego lub innego elementu równoważącego, zależnie od przyjętych zasad w danej placówce) i bywa oceniany jako gorzej zbilansowany. Zestaw "Rosół drobiowy, kotlet de volaille, ziemniaki, marchew oprószana" może być uznany za mniej korzystny pod kątem urozmaicenia białka (dwie potrawy drobiowe) i dominacji podobnego profilu surowcowego.
Na egzaminie warto stosować prostą procedurę: sprawdź, czy jest zupa + drugie danie + dodatek skrobiowy + warzywo/surówka, a potem oceń powtórzenia (ten sam surowiec, podobna technika, podobny "ciężar" potraw). To zwykle prowadzi do poprawnego wyboru.
