Pytanie dotyczy rozróżnienia między składnikami palnymi a niepalnymi w mieszaninie, jaką jest gaz ziemny. W praktyce gaz ziemny to głównie węglowodory (zwłaszcza metan), ale może zawierać też domieszki, które nie stanowią paliwa.
Odpowiedź "CO2" jest poprawna, ponieważ dwutlenek węgla jest produktem całkowitego utlenienia węgla i w typowych warunkach nie ulega dalszemu spalaniu. W mieszaninach gazowych zachowuje się jak składnik obojętny z punktu widzenia palności (choć wpływa na parametry procesu spalania przez rozcieńczenie mieszaniny).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:
- "H2S" (siarkowodór) jest gazem bardzo toksycznym, ale jednocześnie palnym. Częsty błąd polega na utożsamieniu "silnie niebezpieczny" z "niepalny". W rzeczywistości H2S może się zapalać i spalać, tworząc m.in. SO2.
- "CO" (tlenek węgla) także jest toksyczny, lecz jest palny – może utleniać się do CO2. Uczniowie często kojarzą CO głównie z zatruciami, pomijając jego właściwości palne.
- "C2H6" (etan) to węglowodór, a więc typowy składnik palny gazu ziemnego. Może występować w składzie gazu, ale nie spełnia kryterium "niepalny".
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się węglowodory (np. C2H6) lub gazy redukujące (CO, H2S), zwykle będą one palne. Niepalne domieszki to często gazy "obojętne" dla spalania, takie jak CO2 (a w praktyce bywa też N2).
