Pojęcie długu publicznego nie oznacza "wszystkich zobowiązań" jednostek publicznych. W ujęciu prawnym obejmuje ono określone tytuły dłużne podmiotów sektora finansów publicznych. Do takich tytułów należą w szczególności zobowiązania wynikające z emisji papierów wartościowych oraz zaciągniętych kredytów i pożyczek.
Dlatego odpowiedź "zakupu usług i dóbr przez jednostki sektora finansów publicznych" jest poprawna: typowe zobowiązania handlowe (np. faktury za usługi, dostawy materiałów) wynikają z bieżących zakupów i nie są z założenia klasyfikowane jako dług publiczny tylko dlatego, że jednostka publiczna coś kupiła. Takie zobowiązania mogą mieć znaczenie dopiero w szczególnych sytuacjach, gdy stają się wymagalne i spełniają przesłanki wskazywane w przepisach dotyczących długu.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą tytułów, które mieszczą się w kategorii długu publicznego:
- "kredytów bankowych zaciągniętych przez gminę" – gmina jest jednostką samorządu terytorialnego, a więc należy do sektora finansów publicznych; zaciągnięty kredyt jest klasycznym tytułem dłużnym.
- "wyemitowanych przez Skarb Państwa obligacji skarbowych" – emisja obligacji to emisja papierów wartościowych opiewających na wierzytelności pieniężne, zaliczana do długu.
- "kredytów bankowych zaciągniętych przez jednostki sektora finansów publicznych" – wprost wskazuje kredyty zaciągnięte przez podmioty sektora, czyli tytuł objęty długiem.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się kredyt/pożyczka albo obligacje/papiery wartościowe, to zwykle są to tytuły długu. Jeżeli mowa o zakupie towarów i usług, to najczęściej chodzi o zobowiązania bieżące, a nie o dług publiczny.
