W dokumentacji projektowej (także w projektach koncepcyjnych architektury krajobrazu) przekrój przedstawia "przecięcie" terenu lub obiektu wzdłuż wybranej linii. Żeby czytelnik mógł jednoznacznie powiązać widok przekroju z miejscem jego wykonania na rzucie, stosuje się oznaczenia literowe w postaci dwóch identycznych liter rozdzielonych myślnikiem (np. "A-A").
Poprawna odpowiedź "A-A" wynika z zasady: symbol przekroju na widoku przekroju musi być zgodny z symbolem linii cięcia pokazanym na fragmencie projektu. Litery nie są dobierane losowo w samym przekroju, tylko wynikają z oznaczenia przypisanego na rysunku (najczęściej spotkasz sekwencję: A-A, B-B, C-C itd.).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne? Ponieważ "B-B", "C-C" i "D-D" byłyby właściwe tylko wtedy, gdyby na rysunku linia przekroju była opisana odpowiednio jako B-B, C-C albo D-D. W praktyce częstym błędem jest uznanie, że każda para liter jest równoważna. Nie jest: oznaczenie to element identyfikatora, który łączy rzut z odpowiednim przekrojem i pozwala uniknąć pomyłek wykonawczych.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw szukaj na rysunku linii przekroju (zwykle grubszej lub wyróżnionej) oraz jej opisu literowego, dopiero potem przenieś ten sam symbol na wybór odpowiedzi. Dzięki temu nie kierujesz się intuicją ("zwykle jest A-A"), tylko odczytem informacji z dokumentacji.
