W dokumentacji rysunkowej (także w projektach koncepcyjnych) przekrój musi być jednoznacznie powiązany z miejscem, w którym "przecina się" obiekt na rzucie/planie. Służy do tego linia cięcia (linia przekroju) rysowana na planie oraz jej oznaczenie literowe.
Stosuje się zasadę spójności: oznaczenie przekroju jest takie samo jak oznaczenie linii cięcia. Na planie przy linii cięcia umieszcza się zwykle parę identycznych liter rozdzielonych myślnikiem (np. "A–A"), a obok znajdują się strzałki, które pokazują kierunek patrzenia (z której strony wykonano przekrój). Gdy linia cięcia ma opis "A–A", to wykonany na jej podstawie przekrój również nosi nazwę "A–A".
Odpowiedź "A-A" jest poprawna, ponieważ wynika bezpośrednio z konwencji: identyczne litery po obu stronach oznaczają tę samą płaszczyznę cięcia i jedno odwołanie między rysunkami. Pozostałe propozycje ("B-B", "C-C", "D-D") są błędne, gdyż wskazywałyby na inny przekrój niż ten zaznaczony na planie. Ich wybór zwykle oznacza, że zdający nie odczytał uważnie opisu przy linii cięcia albo pomylił ją z inną linią/etykietą na rysunku.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw znajdź na fragmencie projektu samą linię przekroju i odczytaj parę liter przy jej końcach, dopiero potem wybieraj odpowiedź. Nie kieruj się tym, że "A–A" bywa najczęstsze — w konkretnym zadaniu liczy się wyłącznie oznaczenie widoczne na rysunku.
