W silniku indukcyjnym klatkowym wirnik jest osadzony na wale, a podparcie wału realizuje się najczęściej przez łożyskowanie toczne. W typowym rozwiązaniu występują dwa łożyska (od strony napędowej i od strony przeciwnej), które umożliwiają obrót wirnika i przenoszenie obciążeń promieniowych (a czasem także osiowych, zależnie od konstrukcji).
Na rysunkach technicznych łożysko kulkowe identyfikuje się po cechach charakterystycznych łożyska tocznego: obecności pierścienia wewnętrznego i pierścienia zewnętrznego oraz zaznaczeniu elementów tocznych (kulek) albo symbolicznego sposobu przedstawienia łożyska w przekroju. Dodatkową wskazówką jest jego położenie: łożyska są zwykle umieszczone na końcach wału wirnika, współpracują z tarczami łożyskowymi i zapewniają centrowanie zespołu wirującego.
W tym zadaniu poprawną odpowiedzią jest wskazanie pary numerów odpowiadających właśnie tym dwóm łożyskom. Odpowiedź "2 i 5" jest poprawna, ponieważ na ilustracji to właśnie te oznaczenia odnoszą się do dwóch elementów spełniających funkcję łożysk kulkowych (podparcia wału wirnika).
Pozostałe propozycje są błędne, bo wskazują numery przypisane innym częściom wirnika (np. elementom mocującym, dystansowym, pierścieniom/izolatorom lub innym podzespołom złożenia), które mogą wyglądać podobnie w uproszczonym rysunku, ale nie mają cech łożyska tocznego ani nie pełnią funkcji łożyskowania. Częstą pułapką jest wybieranie dwóch "symetrycznych" elementów na rysunku bez sprawdzenia, czy faktycznie są to łożyska, albo mylenie pierścieni i tulei z łożyskiem. Na egzaminie warto najpierw znaleźć wał, następnie zlokalizować oba jego podparcia i dopiero wtedy odczytać numery elementów wskazanych na rysunku.
