Kwota brutto z faktury za zakup środka trwałego (np. maszyny, urządzenia, samochodu) ujmowana jest jako zobowiązanie wynikające z transakcji o charakterze inwestycyjnym. Dlatego w bilansie zalicza się ją do pozostałych zobowiązań. Sam fakt, że dokumentem jest faktura i że występuje kontrahent (dostawca), nie przesądza o ujęciu w pozycji "z tytułu dostaw i usług".
W prezentacji bilansowej liczy się przede wszystkim przedmiot zakupu i jego funkcja ekonomiczna, a nie forma rozliczenia czy termin płatności. Odroczony termin płatności (np. 30, 60 lub 90 dni) nie zmienia klasyfikacji: nadal jest to zobowiązanie związane z nabyciem składnika majątku trwałego, czyli inwestycją.
- Pozostałe – prawidłowe, bo obejmują m.in. zobowiązania z tytułu nabycia środków trwałych i innych zakupów o charakterze inwestycyjnym.
- Publicznoprawnych – nieprawidłowe, bo ta kategoria dotyczy zobowiązań wobec państwa i instytucji publicznych (np. podatki, składki), a nie rozrachunków za zakup środka trwałego od kontrahenta.
- Wekslowych – nieprawidłowe, bo dotyczy sytuacji, gdy zobowiązanie ma formę weksla. W pytaniu mowa o fakturze i odroczonej płatności, bez wskazania weksla.
- Z tytułu dostaw i usług – nieprawidłowe, bo ta pozycja dotyczy typowo zakupów do bieżącej działalności (materiały, towary, usługi obce). Środek trwały nie jest zużywany w jednym cyklu operacyjnym, lecz służy długoterminowo.
W praktyce księgowej częsty błąd to automatyczne przypisywanie każdej faktury do "dostaw i usług". W zadaniach egzaminacyjnych warto zawsze zadać sobie pytanie: czy zakup dotyczy bieżącej działalności, czy inwestycji? Przy środku trwałym odpowiedź brzmi: inwestycja, więc "pozostałe zobowiązania".
