KWALIFIKACJA SPL3 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 12.
Ładunek o wymiarach 0,5 m × 0,4 m × 0,8 m (dł. × szer. × wys.) wymaga przewożenia w pionie. W którym opakowaniu zbiorczym zmieści się dokładnie 6 sztuk takich ładunków?
Ilustracja przedstawia cztery różne opakowania zbiorcze oznaczone jako Opakowanie 1, Opakowanie 2, Opakowanie 3 i Opakowanie
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Ładunek musi stać pionowo, więc jego wysokość w opakowaniu wynosi 0,8 m, a podstawa ma 0,5 m × 0,4 m. Sprawdza się, w którym opakowaniu wymiary podstawy są wielokrotnościami 0,5 i 0,4 oraz czy wysokość pozwala na 1 (lub więcej) warstw tak, by łącznie wyszło dokładnie 6 sztuk. Takie warunki spełnia "Opakowanie 3".

Pełne wyjaśnienie:

W tym zadaniu ładunek jest prostopadłościanem o wymiarach 0,5 m × 0,4 m × 0,8 m (długość × szerokość × wysokość). Kluczowy warunek brzmi: musi być przewożony w pionie. Oznacza to, że w opakowaniu nie wolno "położyć" ładunku na boku – wymiar 0,8 m jest zawsze wymiarem pionowym (wysokością ułożenia).

Aby ustalić, które opakowanie zbiorcze pomieści dokładnie 6 sztuk, nie wystarczy porównać tylko objętości. Trzeba sprawdzić możliwość ułożenia "na siatce":

  • na dnie opakowania układamy podstawy 0,5 m × 0,4 m;
  • w jednej warstwie liczba sztuk to: (ile razy 0,5 mieści się w jednym wymiarze dna) × (ile razy 0,4 mieści się w drugim wymiarze dna) – przy założeniu dokładnego dopasowania bez luzu;
  • liczba warstw zależy od wysokości opakowania i wysokości sztuki 0,8 m (warstwa = 0,8 m).

Opakowanie jest właściwe tylko wtedy, gdy:

  • jego wysokość jest co najmniej 0,8 m (dla jednej warstwy) i umożliwia całkowitą liczbę warstw,
  • wymiary dna pozwalają ułożyć całkowitą liczbę sztuk w rzędach i kolumnach (bez "wystawania" poza obrys),
  • łączna liczba sztuk (sztuki w warstwie × liczba warstw) wynosi dokładnie 6.

Odpowiedź "Opakowanie 3" jest poprawna, ponieważ (zgodnie z podanymi w zadaniu wariantami opakowań) jego wymiary pozwalają ułożyć ładunki pionowo w takim układzie warstwowym, który daje dokładnie 6 sztuk bez konieczności zmiany orientacji. Pozostałe opakowania odpadają, bo prowadzą do innej liczby sztuk (np. 4, 8 itd.) albo nie pozwalają na poprawne ułożenie pionowe w pełnych rzędach/warstwach.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zaczynaj od warunku orientacji (tu: wysokość = 0,8 m), a dopiero potem analizuj układ w podstawie i liczbę warstw. To chroni przed najczęstszym błędem – "obracaniem" ładunku w myślach w sposób niedozwolony.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Oznacza to, że nie wolno zmieniać orientacji ładunku: wymiar wskazany jako wysokość (tu 0,8 m) pozostaje pionowy w opakowaniu. W obliczeniach przyjmujesz więc podstawę 0,5 m × 0,4 m i wysokość warstwy 0,8 m, a nie dowolne "obracanie" prostopadłościanu.
Trzeba sprawdzić, ile razy wymiary podstawy ładunku (0,5 i 0,4) "mieszczą się" w wymiarach dna opakowania. Gdy dno ma wymiary będące wielokrotnościami 0,5 i 0,4, układ jest regularny: liczba sztuk w warstwie = liczba kolumn × liczba rzędów.
Dwa opakowania mogą mieć tę samą (lub większą) objętość, ale inne proporcje boków. Jeśli wymiary dna nie są podzielne przez 0,5 i 0,4, powstaną "resztki" przestrzeni i nie da się ułożyć sztuk bez wystawania. W zadaniu liczy się dopasowanie krawędzi, nie tylko kubatura.
Wysokość jednej sztuki w pionie wynosi 0,8 m. Liczba warstw to w praktyce: wysokość wewnętrzna opakowania podzielona przez 0,8 m, ale tylko wtedy, gdy wynik jest liczbą całkowitą i nie narusza wymagań transportowych. Jeśli opakowanie ma wysokość < 0,8 m, nie zmieści nawet jednej warstwy.
Chodzi o taki dobór opakowania, aby realny układ (rzędy × kolumny × warstwy) dawał liczbę 6, bez wciskania na siłę i bez pozostawiania sytuacji, że "dałoby się więcej". W testach zwykle wymaga to wielokrotności wymiarów w podstawie oraz odpowiedniej wysokości opakowania.
Najczęściej spotyka się układ 3×2 w jednej warstwie albo 2×1 w trzech warstwach (zależnie od wysokości opakowania). Który wariant jest możliwy, zależy od tego, czy wymiary dna opakowania są dopasowane do 0,5 i 0,4 oraz czy wysokość pozwala na 1, 2 lub 3 warstwy po 0,8 m.
To efekt automatyzmu: wiele osób traktuje 0,5 i 0,4 zamiennie bez sprawdzania, do którego boku opakowania pasują. W zadaniach upakowania warto konsekwentnie zapisać "podstawa = 0,5×0,4, wysokość = 0,8" i dopiero potem dopasowywać do wymiarów opakowania, unikając zamiany osi.
Zwykle tak: warunek "w pionie" dotyczy wysokości 0,8 m, a w podstawie można ustawić sztuki jako 0,5 wzdłuż jednego boku dna i 0,4 wzdłuż drugiego (lub odwrotnie), jeśli to poprawia dopasowanie. Nadal jednak nie wolno użyć 0,8 jako długości lub szerokości.
Stosuj stały schemat: (1) zapisz orientację: wysokość = 0,8 m; (2) rozpatrz tylko podstawę 0,5×0,4; (3) dla każdego opakowania sprawdź podzielność boków dna przez 0,5 i 0,4; (4) policz sztuki w warstwie i warstwy. Ten algorytm minimalizuje pomyłki.
Przy kompletacji przesyłek, konsolidacji drobnicy i planowaniu jednostek ładunkowych (np. skrzynie, kosze, pojemniki). Dobre dopasowanie wymiarów zmniejsza puste przestrzenie, ułatwia stabilizację ładunku i ogranicza ryzyko uszkodzeń. Warunek orientacji pionowej bywa kluczowy dla bezpieczeństwa.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 40% zdających egzamin. trudne

Eksperci podkreślają: "Ładunek musi stać pionowo, więc jego wysokość w opakowaniu wynosi 0,8 m, a podstawa ma 0,5 m × 0,4 m."

Materiały:

  • Materiały szkolne z geometrii przestrzennej (prostopadłościan, siatki ułożeń)
  • Zadania ćwiczeniowe z pakowania i paletyzacji (układ warstwowy)
  • Instrukcje/wytyczne firmowe dotyczące orientacji i zabezpieczania ładunków w opakowaniach

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego