Leki przeciwhistaminowe stosowane w alergii to głównie antagoniści (odwrotni agoniści) receptora histaminowego H1. W praktyce dydaktycznej często dzieli się je na I i II generację, co wiąże się m.in. z przenikaniem do ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i nasileniem działań niepożądanych takich jak senność.
Prawidłowa odpowiedź: loratadyna.
Loratadyna jest typowym lekiem H1 II generacji. W tej grupie oczekuje się na ogół mniejszej sedacji w porównaniu z I generacją, co ma znaczenie podczas pracy, nauki i prowadzenia pojazdów. Jest powszechnie stosowana w objawach alergii, takich jak alergiczny nieżyt nosa czy pokrzywka.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Klemastyna – klasyczny lek przeciwhistaminowy I generacji. Częściej niż II generacja wywołuje senność oraz inne działania wynikające z mniej selektywnego profilu działania.
- Dimetynden – również zaliczany do I generacji, często kojarzony z preparatami stosowanymi w świądzie i reakcjach alergicznych; może powodować senność.
- Prometazyna – lek I generacji, o wyraźnym działaniu sedatywnym; z tego powodu jego profil jest odmienny od typowych leków II generacji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli wśród odpowiedzi widzisz loratadynę, cetyryzynę, lewocetyryzynę, feksofenadynę czy desloratadynę, to zwykle są to przykłady II generacji. Natomiast klemastyna, prometazyna czy dimetynden to typowe przykłady I generacji, kojarzone z większą sennością.
