Opis wskazuje, że kiszarnia ma problemy ze sprzedażą ogórków oferowanych w beczkach 200-litrowych. Taka wielkość opakowania jest elementem oferty (cechą produktu) i wynika z decyzji przedsiębiorstwa. To oznacza, że mówimy o czynniku wewnętrznym, a nie o zdarzeniu zewnętrznym.
W podejściu strategicznym dzieli się czynniki na:
- wewnętrzne – to, na co organizacja ma bezpośredni wpływ (np. produkt, opakowanie, technologia, zasoby, organizacja pracy),
- zewnętrzne – to, co pochodzi z otoczenia (np. trendy popytu, działania konkurencji, zmiany preferencji klientów, sytuacja gospodarcza).
Skoro wyniki badania rynku sugerują, że duże opakowanie utrudnia sprzedaż, to ta cecha jest dla firmy niekorzystna. Dlatego właściwa kwalifikacja to "słaba strona": jest to wewnętrzna właściwość oferty, która zmniejsza atrakcyjność dla części nabywców (np. detalicznych lub tych, którzy nie potrzebują dużych ilości).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Mocna strona" byłaby wtedy, gdyby duża beczka dawała przewagę (np. ułatwiała sprzedaż hurtową, obniżała koszty jednostkowe i była oczekiwana przez klientów). Tu mamy odwrotny skutek.
- "Szansa rozwoju" dotyczy korzystnych okoliczności z otoczenia (np. rosnącego popytu na kiszonki). Sama wielkość opakowania nie jest zjawiskiem zewnętrznym.
- "Zagrożenie rozwoju" także opisuje czynnik zewnętrzny (np. wejście silnego konkurenta, zmiana trendów). Problem ze sprzedażą wynikający z własnej decyzji opakowaniowej to raczej słabość, którą można poprawić.
W praktyce wniosek z takiej diagnozy bywa prosty: rozważyć dywersyfikację opakowań (mniejsze pojemności, inne formy sprzedaży) i dopasować je do segmentów rynku.
