Warunek "maksymalny rozstaw 40 cm" dotyczy odległości między sąsiednimi listwami, czyli liczby odstępów, a nie samej liczby listew. Jeśli na ścianie zamontujemy n rzędów listew, to między nimi powstanie (n−1) przerw (od pierwszej do drugiej, od drugiej do trzeciej itd.).
Wysokość pomieszczenia wynosi 3 m, czyli 300 cm. Chcemy rozłożyć listwy tak, aby pojedynczy odstęp nie był większy niż 40 cm. Zapisujemy więc nierówność:
300/(n−1) ≤ 40
Rozwiązujemy ją:
- 300/(n−1) ≤ 40
- 300 ≤ 40·(n−1)
- 300/40 ≤ (n−1)
- 7,5 ≤ (n−1)
- n ≥ 8,5
Ponieważ liczba rzędów listew musi być liczbą całkowitą, a dodatkowo mamy warunek "aby nie przekroczyć" dopuszczalnego rozstawu, należy zastosować zaokrąglenie w górę. Otrzymujemy 9 rzędów.
Sprawdzenie (najważniejszy krok kontrolny):
- dla 9 rzędów mamy 8 przerw, więc rozstaw = 300/8 = 37,5 cm (mniej niż 40 cm) — poprawnie,
- dla 8 rzędów mamy 7 przerw, więc rozstaw = 300/7 ≈ 42,86 cm (więcej niż 40 cm) — warunek zostałby złamany.
Dlatego odpowiedź "9 rzędów" jest właściwa. Pozostałe propozycje są zbyt małe, bo dają za mało przerw, a więc zbyt duży rozstaw między listwami. W praktyce oznaczałoby to słabsze podparcie okładziny i ryzyko ugięć lub problemów z trwałością wykończenia.
