W formowaniu wilgotnym (tzw. masa bentonitowa, green sand) spoiwem jest bentonit, czyli ił pęczniejący aktywowany wodą. Taką masę stosuje się powszechnie do maszynowego wykonywania form, ponieważ po zagęszczeniu zachowuje odpowiednią wytrzymałość "na mokro", a jednocześnie daje się łatwo wybić po odlaniu.
Skład typowej masy do odlewów żeliwnych obejmuje:
- piasek kwarcowy jako osnowę (ziarna tworzące szkielet masy),
- regenerat (część osnowy pochodzi z obiegu i jest ponownie używana),
- bentonit jako spoiwo mineralne zapewniające lepkość i wytrzymałość po zagęszczeniu,
- pył węgla kamiennego (tzw. dodatek węglowy/"sea coal"), który podczas zalewania tworzy atmosferę redukującą i warstewkę ograniczającą przypalenia i przywieranie metalu do masy.
Odpowiedź "regeneratu, piasku kwarcowego, bentonitu, pyłu węgla kamiennego." odpowiada więc klasycznej masie wilgotnej do żeliwa.
Pozostałe propozycje zawierają spoiwa i utwardzacze typowe dla mas chemoutwardzalnych lub technologii rdzeniarskich:
- Zestaw z żywicą nowolakową i urotropiną dotyczy układów żywicznych (utwardzanie termiczne/chemiczne), a nie mas bentonitowych do form wilgotnych.
- Zestaw ze szkłem wodnym wskazuje na spoiwo krzemianowe, które stosuje się w technologiach utwardzanych (np. CO2 lub innymi metodami), typowo dla form/rdzeni wykonywanych jako masy chemoutwardzalne, a nie standardowej masy obiegowej do formowania wilgotnego.
- Zestaw z żywicą furfurylową i kwasem sulfonowym jest charakterystyczny dla procesu furanowego (no-bake), czyli również masy chemoutwardzalnej, innej niż masa wilgotna do zagęszczania w maszynach formierskich.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się żywice, utwardzacze/kwasy lub szkło wodne, to zwykle jest to sygnał technologii chemoutwardzalnych. Dla form wilgotnych szukaj układu: piasek + bentonit + dodatki węglowe (+ woda, choć nie zawsze bywa wymieniana w skróconych recepturach).
