W archiwistyce porządkowanie ma prowadzić do takiego układu dokumentacji, który odzwierciedla jej charakter i wspiera późniejsze wyszukiwanie informacji. Materiały statystyczne to dokumenty, których treścią są dane liczbowe, zestawienia i wyniki pomiarów/raportowania. Dlatego logicznym i często stosowanym kryterium porządku jest rodzaj materiału (np. tabele, wykazy, zestawienia okresowe, raporty statystyczne). Taki podział pozwala szybko znaleźć właściwy typ opracowania i porównać dane w obrębie tej samej formy.
Odpowiedź "według ich rodzajów" jest poprawna, ponieważ porządkowanie według rodzaju jest kryterium merytoryczno-typologicznym, dobrze dopasowanym do statystyki. Ułatwia także zachowanie spójności w jednostce archiwalnej: użytkownik wie, gdzie szukać konkretnych zestawień i jak porównywać kolejne okresy.
Pozostałe propozycje są mniej trafne w typowym opracowaniu archiwalnym:
- "zgodnie z formatem" dotyczy cechy fizycznej nośnika. Format może mieć znaczenie dla przechowywania (np. mapy, arkusze), ale sam w sobie nie porządkuje treści statystycznej i utrudnia wyszukiwanie według potrzeb informacyjnych.
- "zgodnie z alfabetem" jest użyteczne przy kartotekach, indeksach lub listach nazw, ale dla statystyki najczęściej nie jest podstawowym kryterium. Układ alfabetyczny nie grupuje danych według tego, czym one są, tylko według nazwy/hasła, co może rozbijać serie porównywalnych zestawień.
- "według spisu spraw" jest charakterystyczne dla porządkowania akt w systemie kancelaryjnym (sprawy w teczce), lecz materiały statystyczne często funkcjonują jako zestawienia/raporty, gdzie ważniejszy jest typ dokumentu lub okres sprawozdawczy niż numer sprawy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli pytanie dotyczy dokumentów o charakterze analitycznym (statystyka, zestawienia), zwykle szukaj odpowiedzi o kryterium treściowym/rodzajowym, a nie czysto formalnym (alfabet, format). To pomaga odróżniać porządkowanie archiwalne od prostego układania "dla wygody przechowywania".
