W archiwistyce rozróżnia się różne rodzaje dokumentacji m.in. według formy i nośnika informacji. Dokumentacja aktowa to klasyczne akta: pisma, formularze, zestawienia, korespondencja i inne dokumenty tekstowe gromadzone zwykle w teczkach, segregatorach lub jako uporządkowane jednostki aktowe. Jej typową cechą jest dominacja zapisu tekstowego oraz "kancelaryjny" charakter materiału.
Dokumentacja obrazowa obejmuje materiały, w których podstawową informacją jest obraz (np. fotografie, negatywy, slajdy, grafiki). Częstym błędem jest utożsamianie każdej ilustracji lub okładki z dokumentacją obrazową — kluczowe jest to, czy sam materiał archiwalny jest obrazem, a nie tylko ma element graficzny.
Dokumentacja kartograficzna to mapy, plany, szkice geodezyjne i inne opracowania przestrzenne. Jej wyróżnikiem jest przedstawienie przestrzeni (skala, siatka, legenda, plan sytuacyjny). Jeśli na ilustracji nie widać cech mapy lub planu, ta odpowiedź jest nieadekwatna.
Dokumentacja sfragistyczna wiąże się z pieczęciami: tłokami pieczętnymi, odciskami (np. w laku, w tuszu), często z opisem właściciela pieczęci lub elementów heraldycznych. Uczniowie mogą wybierać ją "na chybił trafił", bo termin jest mniej znany; w praktyce rozpoznanie wymaga zauważenia pieczęci jako głównego obiektu.
W tego typu zadaniu kluczowa jest umiejętność przyporządkowania materiału do kategorii na podstawie dominującej cechy informacyjnej: tekst i układ akt → aktowa; obraz jako treść → obrazowa; odwzorowanie przestrzeni → kartograficzna; pieczęć jako obiekt → sfragistyczna.
