W bilansie materiały są prezentowane jako składnik zapasów (aktywa obrotowe). Zasada wyceny bilansowej polega na tym, aby wykazać je w wartości, która odzwierciedla poniesiony koszt ich pozyskania. Dlatego poprawne jest wskazanie "nabycia" – w praktyce chodzi o cenę/koszt nabycia (wartość ustaloną na podstawie kosztów poniesionych na zakup/pozyskanie oraz doprowadzenie materiałów do miejsca i stanu, w którym mogą być wykorzystane).
Odpowiedź "ewidencyjnych" jest myląca: ceny ewidencyjne mogą być stosowane w bieżącej ewidencji magazynowej i księgowej (dla uproszczeń), ale sama ich obecność w księgach nie przesądza o prawidłowej wycenie bilansowej. Na dzień bilansowy wartości wykazywane w sprawozdaniu powinny odpowiadać właściwej podstawie wyceny, a różnice (odchylenia) wymagają rozliczenia, aby dane bilansowe były rzetelne.
Odpowiedź "zakupu brutto" jest nieprawidłowa, ponieważ "brutto" sugeruje ujęcie z podatkiem VAT. W typowych zasadach rachunkowości podatek VAT podlegający odliczeniu nie zwiększa wartości materiałów jako aktywów – nie jest więc uniwersalną podstawą wyceny bilansowej.
Odpowiedź "sprzedaży brutto" również nie pasuje: wycena materiałów nie jest oparta na cenie sprzedaży (tym bardziej brutto), bo materiały nie są co do zasady wyrobem przeznaczonym do sprzedaży, a bilans ma pokazywać wartość posiadanych zasobów, a nie hipotetyczną kwotę uzyskaną przy sprzedaży.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "w bilansie", szukaj odpowiedzi związanej z wyceną aktywów (kosztem/ceną nabycia, kosztem wytworzenia), a nie z techniką ewidencji (ceny ewidencyjne) ani z kwotami "brutto".
