W żywieniu zwierząt strawność opisuje, jaka część składników pokarmowych zawartych w paszy została wykorzystana przez organizm, a jaka została usunięta z kałem. W praktyce oznacza to porównanie:
- ile danego składnika zwierzę pobrało wraz z paszą,
- ile tego samego składnika zostało następnie wydalone w kale.
Taki sposób postępowania to właśnie metoda bilansowa (bilans pobranie–wydalenie). Jej sens polega na tym, że jeśli w kale jest mniej danego składnika niż pobrano, to część została rozłożona i/lub wchłonięta w przewodzie pokarmowym. Na tej podstawie wnioskuje się o stopniu wykorzystania paszy, czyli o jej strawności.
Odpowiedź "kaloryczności paszy" jest nieadekwatna, bo sama informacja o ilości składnika w kale nie wyznacza bezpośrednio energii paszy; kaloryczność/energia paszy zależy od wielu frakcji i zwykle wymaga innych metod oznaczeń. Odpowiedź "zbilansowania paszy" jest myląca: bilansowanie dawki to dobór pasz i składników tak, aby pokryć normy żywieniowe, a nie pomiar różnicy pobranie–wydalenie. Odpowiedź "składu chemicznego paszy" dotyczy analizy laboratoryjnej samej paszy (co w niej jest), natomiast metoda bilansowa ocenia co z tego zwierzę rzeczywiście wykorzystało.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: gdy w treści pojawia się schemat "pobrane w paszy" kontra "wydalone w kale", pytanie najczęściej dotyczy strawności lub wykorzystania składników, a nie samego składu paszy.
