Cementacja skał to metoda specjalna polegająca na wtłaczaniu pod ciśnieniem zaczynu cementowego (lub innych materiałów wiążących) w szczeliny i pory górotworu. Jej celem jest uszczelnienie oraz wzmocnienie skał, co ogranicza dopływ wód podziemnych i stabilizuje ośrodek skalny w rejonie prowadzenia robót.
W praktyce górnictwa podziemnego cementacja jest szczególnie istotna podczas drążenia szybów, ponieważ szyb jest wyrobiskiem pionowym, często głębokim i przeznaczonym do wieloletniej eksploatacji (transport, wentylacja). Wraz z głębokością rośnie ryzyko problemów z zawodnieniem oraz wpływ spękań i nieciągłości górotworu. Dlatego cementację wykonuje się etapami w miarę postępu drążenia, m.in. dla uszczelnienia strefy kontaktu obudowa–górotwór, likwidacji kawern i szczelin oraz przygotowania przejścia przez warstwy wodonośne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tym ujęciu:
- Komora – zwykle stosuje się w niej typowe sposoby zabezpieczenia (dobór obudowy, kotwienie, torkret, obudowy podatne/sztywne) zależnie od warunków. Cementacja może być użyta, ale nie jest najbardziej charakterystyczną metodą "podczas drążenia" komór.
- Sztolnia – jest wyrobiskiem zasadniczo poziomym, często z wylotem na powierzchnię. Problemy wodne i stabilność mogą występować, jednak cementacja nie jest tu typowym, podstawowym rozwiązaniem w porównaniu do szybów.
- Pochylnia – wyrobisko nachylone; podobnie jak w sztolniach, zabezpieczenie zależy od górotworu i obudowy, a cementacja jest raczej działaniem specjalistycznym wykonywanym w szczególnych warunkach, a nie standardem.
Wniosek: jeśli pytanie dotyczy podstawowego zastosowania metody cementacji w trakcie drążenia, najbardziej właściwą odpowiedzią jest szyb.
