KWALIFIKACJA GIW2 - WRZESIEŃ 2014

PYTANIE NR 31.
Młot o ciężarze 4-5 kg stosowany jest przy zabudowie stojaków typu
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Cięższy młot (4–5 kg) stosuje się tam, gdzie podczas zabudowy trzeba skutecznie wbijać kliny i dosuwać elementy obudowy. W ujęciu praktycznym dotyczy to rozwiązań mechanicznych, a nie typowych stojaków hydraulicznych, które rozpiera się ciśnieniem.
Dlatego jako poprawną wskazano: Valent.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie dotyczy doboru narzędzia (młota o masie 4–5 kg) do zabudowy określonego typu stojaków obudowy indywidualnej w wyrobisku podziemnym. W praktyce masa młota jest powiązana z tym, jaką czynność wykonuje się przy montażu: czy jest to rozpieranie hydrauliczne, czy mechaniczne klinowanie/rozporowanie.

Dlaczego "Valent"?
W zadaniach egzaminacyjnych cięższy młot 4–5 kg jest typowo kojarzony z pracami wymagającymi energicznego uderzenia: wbijaniem klinów, osadzaniem elementów i "dociąganiem" połączeń, gdy opór jest duży (np. klin stalowy). W przytoczonym kontekście wskazano, że stojaki hydrauliczne (SHI/SHC) zwykle montuje się bez użycia młota tego typu, ponieważ rozparcie uzyskuje się przez układ hydrauliczny (pompka/ciśnienie), natomiast konstrukcje mechaniczne mogą wymagać klinowania.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tym ujęciu?

  • SHI – stojak hydrauliczny: dominującą czynnością jest rozpieranie hydrauliczne, a nie wbijanie klinów ciężkim młotem.
  • SHC – również wariant stojaka hydraulicznego: analogicznie, narzędziem "kluczowym" jest osprzęt hydrauliczny, a nie młot 4–5 kg.
  • SV – w kontekście opisowym bywa łączony z rozwiązaniami klinowymi, jednak w tym zestawie odpowiedzi poprawna została przypisana do innego typu; na egzaminie należy trzymać się rozróżnienia narzędziowo-montażowego podanego w pytaniu i typologii stojaków.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się konkretna masa młota, zwykle chodzi o rozróżnienie "lekki młot do prac precyzyjnych" vs "ciężki młot do wbijania klinów". Warto kojarzyć to z mechanizmem działania stojaka (hydraulika vs mechanika) i z tym, czy montaż wymaga klinowania.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zabudowa stojaka to ustawienie i zamontowanie elementu obudowy tak, aby przejął obciążenia górotworu. Obejmuje m.in. dopasowanie wysokości, ustawienie w osi, oparcie o strop/spąg oraz wykonanie czynności montażowych właściwych dla danego typu (np. rozpieranie hydrauliczne albo klinowanie).
Masę młota dobiera się do oporu elementów i rodzaju czynności. Lżejsze młoty (np. do prac precyzyjnych) ograniczają ryzyko uszkodzeń, a cięższe (np. 4–5 kg) ułatwiają wbijanie klinów i dosuwanie elementów przy większym oporze. Zawsze trzeba uwzględnić instrukcję zakładową i producenta.
W stojakach hydraulicznych rozparcie uzyskuje się przez ciśnienie w układzie hydraulicznym (np. pompką), a nie przez mechaniczne wbijanie klina. Młot może być potrzebny pomocniczo, ale zwykle nie jest narzędziem podstawowym do uzyskania rozporu, jak ma to miejsce w rozwiązaniach klinowanych.
Taki młot wykorzystuje się głównie do czynności wymagających dużej energii uderzenia: wbijania klinów, dosuwania elementów, osadzania połączeń i korygowania położenia pod obciążeniem tarcia. W praktyce jest to typowe dla prac przy elementach rozporowych/klinowanych, a mniej dla czysto hydraulicznych.
Najczęstszy błąd to kierowanie się samą literą/skrótem zamiast zasadą działania stojaka. Uczniowie też uogólniają, że "każdy stojak wymaga młota", choć stojaki hydrauliczne rozpiera się hydraulicznie. Pomaga skojarzenie: hydraulika = ciśnienie i osprzęt hydrauliczny, mechanika = klinowanie i uderzenia.
Tak, często jest to celowy wyróżnik. Konkretna masa młota sugeruje, że chodzi o pracę wymagającą określonej energii uderzenia, np. wbijanie klina. Trzeba jednak uważać, bo w praktyce zakładowej mogą istnieć różne procedury i narzędzia; na egzaminie liczy się typowe skojarzenie technologiczne.
Stojak hydrauliczny ma elementy układu hydraulicznego i jest rozpierany przez ciśnienie (np. pompką), natomiast stojak mechaniczny wymaga ręcznego ustawienia i zwykle mechanicznego zablokowania/rozporu (np. klinem). W praktyce różni się też zestaw narzędzi: hydraulika wymaga osprzętu, mechanika częściej młota i klinów.
Klinów używa się wtedy, gdy konstrukcja obudowy przewiduje mechaniczne rozpieranie lub blokowanie elementów przez wbicie klina. Klin pozwala szybko uzyskać docisk i stabilizację. W pytaniach testowych klinowanie jest zwykle powiązane z pracą młotem, szczególnie gdy klin jest stalowy i wymaga silnych uderzeń.
Zbyt ciężki młot zwiększa ryzyko urazu (przeciążenie, uderzenie rykoszetowe), uszkodzenia elementów obudowy (odkształcenia, pęknięcia) oraz utraty kontroli nad narzędziem w ograniczonej przestrzeni. Dlatego masa młota powinna wynikać z zadania i procedury, a prace należy wykonywać w środkach ochrony indywidualnej.
Najlepiej uczyć się parami: typ stojaka ↔ zasada działania ↔ typowe narzędzia. Zapisz sobie, że rozwiązania hydrauliczne kojarzą się z rozpieraniem ciśnieniem, a mechaniczne z klinowaniem i pracą młotem. Jeśli masz dostęp, przejrzyj instrukcje zakładowe/DTR i pytaj praktyków o typowe zestawy narzędzi.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 46% zdających egzamin. trudne

Według specjalistów z branży: "Cięższy młot (4–5 kg) stosuje się tam, gdzie podczas zabudowy trzeba skutecznie wbijać kliny i dosuwać elementy obudowy."

Źródła:

  • Wikipedia (PL): "Obudowa górnicza" – https://pl.wikipedia.org/wiki/Obudowa_g%C3%B3rnicza (dostęp: 25.02.2026)
  • Wikipedia (PL): "Górnictwo" – https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C3%B3rnictwo (dostęp: 25.02.2026)

Materiały:

  • Instrukcje stanowiskowe i zakładowe dotyczące zabudowy obudów w wyrobiskach
  • DTR/instrukcje producenta stojaków (jeśli dostępne w zakładzie)
  • Materiały szkoleniowe BHP dla górnictwa podziemnego dotyczące obudowy wyrobisk

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego